ตัวกรองผลการค้นหา
คอ
ภาษาจีน; 嗜好 (zhuǎn) shì hào, 爱好
หมายถึงน. ส่วนของร่างกายที่ต่อศีรษะกับตัว, ราชาศัพท์ว่า พระศอ; ส่วนของภาชนะที่คอดอยู่ระหว่างตัวกับปาก เช่น คอหม้อ; เรียกส่วนลำต้นของพรรณไม้วงศ์ปาล์มที่อยู่ระหว่างใบล่างสุดกับยอด เช่น คอมะพร้าว คอตาล; โดยปริยายหมายความว่า ความมีใจชอบเสพสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นอาจิณ เช่น คอเหล้า คอเบียร์ คอหนัง คอละคร
ภาษาเกาหลี목
ภาษาจีน脖子
ภาษาจีน颈项
คอเดียวกัน
ภาษาจีน有共同爱好的
ท.ท.ท.
ย่อมาจากบริษัทไทยโทรทัศน์จำกัด
ท.ท.
ย่อมาจากโรงเรียนบ้านเทอดไทย จังหวัดเชียงราย
คอ,ลำคอ
ภาษาญี่ปุ่น吭
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นのど
คอ,คอปก
ภาษาญี่ปุ่นネック
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นネック
คอ ลำคอ
ภาษาจีน喉头
ย่อมาจากโรงเรียนบ้านทวดทอง จังหวัดนครศรีธรรมราช