คอ

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน; 脾气 (zhuǎn) pí qì, 性格

คำอ่าน [xìng gé]

ภาษาจีน; 嗜好 (zhuǎn) shì hào, 爱好

คำอ่าน [ài hào]

ภาษาจีน; 衣领

คำอ่าน [yī lǐng]

ภาษาจีน脖子

คำอ่าน [bó zǐ]

ภาษาจีน喉

คำอ่าน [hóu]

ภาษาจีน颈

คำอ่าน [jǐng ]

ภาษาจีน颈项

คำอ่าน [jǐng xiàng ]

ภาษาจีน颈项

คำอ่าน [jǐng xiàng]

พจนานุกรมไทย คอ หมายถึง:

  1. น. ส่วนของร่างกายที่ต่อศีรษะกับตัว, ราชาศัพท์ว่า พระศอ; ส่วนของภาชนะที่คอดอยู่ระหว่างตัวกับปาก เช่น คอหม้อ; เรียกส่วนลําต้นของพรรณไม้วงศ์ปาล์มที่อยู่ระหว่างใบล่างสุดกับยอด เช่น คอมะพร้าว คอตาล; โดยปริยายหมายความว่า ความมีใจชอบเสพสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นอาจิณ เช่น คอเหล้า คอเบียร์ คอหนัง คอละคร

 ภาพประกอบ

  • คอ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน คอ ภาษาจีน ; 脾气 (zhuǎn) pí qì, 性格 คำอ่าน [xìng gé]
  • คอ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน คอ ภาษาจีน ; 嗜好 (zhuǎn) shì hào, 爱好 คำอ่าน [ài hào]
  • คอ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน คอ ภาษาจีน ; 衣领 คำอ่าน [yī lǐng]
  • คอ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน คอ ภาษาจีน 脖子 คำอ่าน [bó zǐ]
  • คอ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน คอ ภาษาจีน 喉 คำอ่าน [hóu]
  • คอ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน คอ ภาษาจีน 颈 คำอ่าน [jǐng ]
  • คอ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน คอ ภาษาจีน 颈项 คำอ่าน [jǐng xiàng ]
  • คอ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน คอ ภาษาจีน 颈项 คำอ่าน [jǐng xiàng]