ตัวกรองผลการค้นหา
พาณโยชน์
หมายถึงน. แล่งธนู. (ส. วาณโยชน).
หัวลูกศร, หัวลูกธนู
ภาษาจีน箭头
ชยา
หมายถึง[ชะ-] (แบบ) น. สายธนู. (ป. ชิยา; ส. ชฺยา).
ธนุรมารค
หมายถึง[ทะนุระมาก] น. ทางโค้งเหมือนธนู. (ส.).
หัวหน้าลูกธนู, หัวลูกศร
ภาษาจีน镞
ขนนกที่ใช้ติดปลายลูกธนู
ภาษาญี่ปุ่น矢羽根
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นやばね
ภาษาญี่ปุ่น矢羽
กำแสง
หมายถึง(โบ) ก. กันแสง เช่น กำแสงสมรมี กำเสาะจิตรจาบัลย์. (สูตรธนู).
พาณ,พาณ-
หมายถึง[พาน, พานนะ-] น. ลูกธนู, ลูกปืน. (ป.; ส. วาณ).
ฝนและลูกเห็บ,(กระสุน ลูกธนูที่ยิงมาอย่าง)ห่าฝน
ภาษาญี่ปุ่น雨霰
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นあめあられ
จำทวย
หมายถึง(กลอน) ก. ถือ, ถืออาวุธร่ายรำ, เช่น จำทวยธนูในสนาม. (สมุทรโฆษ).
โกรศ
หมายถึง[โกฺรด] น. เสียงร้อง; มาตราวัด เท่ากับ ๕๐๐ คันธนู. (ส.).
