ตัวกรองผลการค้นหา
วสันต,วสันต-,วสันต์
หมายถึง[วะสันตะ-, วะสัน] น. ฤดูใบไม้ผลิในคำว่า ฤดูวสันต์, วสันตฤดู ก็ว่า. (ป., ส.).
ธ
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๒๔ เป็นพวกอักษรตํ่า และใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น สุเมธ มคธ.
ทันธ,ทันธ-,ทันธ์
หมายถึง[ทันทะ-] (แบบ) ว. ช้า ๆ, เงื่อง, เกียจคร้าน; หนัก; เขลา เช่น ทันธปัญญา คือ ปัญญาเขลา. (ป.).
ติตติกะ
หมายถึง[ติด-] (แบบ) ว. มีรสขม. (ป.).
ธ.
ย่อมาจากธนาคาร
ตติย,ตติย-
หมายถึง[ตะติยะ-] ว. ที่ ๓, คำรบ ๓, มักใช้ประกอบหน้าคำอื่น เช่น ตติยวาร. (ป.).
อัมพกา
แปลว่าแม่, นามมารดาของท้าวธตราษฎร์
วีต,วีต-
หมายถึง[วีตะ-] ว. ไปแล้ว, หมดแล้ว, ปราศจาก, มักใช้ประกอบหน้าศัพท์อื่น เช่น วีตราคะ ว่า หมดราคะ วีตโลภะ ว่า หมดความโลภ. (ป., ส.).
ต.
ย่อมาจากตำบล
สธนะ
หมายถึง[สะทะนะ] ว. มีเงิน, รํ่ารวย. (ป., ส.).
ย่อมาจากทิศใต้
ย่อมาจากภาษาตะเลง หรือภาษามอญ
