ตัวกรองผลการค้นหา
exactly
แปลว่าเปรี๊ยะ
เปรม
หมายถึง[เปฺรม] ก. สบาย, รื่นเริง, อิ่มใจ. น. ความรัก, ความชอบใจ. (ส.).
เปราะแประ
หมายถึง[-แปฺระ] ว. อาการที่ฝนตกมีเม็ดห่าง ๆ แต่เล็กน้อย, เปาะแปะ ก็ว่า.
เปรียะ,เปรี๊ยะ
หมายถึง[เปฺรียะ, เปฺรี๊ยะ] ว. เสียงที่เกิดจากสิ่งของที่แตกหรือขาดเป็นต้นซึ่งมีเสียงดังเช่นนั้นอย่างแก้วแตก; อาการที่แก้วหูลั่นเพราะขึ้นไปบนที่สูง ๆ เป็นต้น; โดยปริยายหมายความว่า คล่องไม่ติดขัด เช่น พูดเปรี๊ยะ, มากเกินไป เช่น ตึงเปรี๊ยะ.
เปรมวดี
แปลว่ามีความสุขความอิ่มเอมใจ
brittle
แปลว่าเปราะ, แตกง่าย, ร่วน
เปรียบ(อุปมา),เลียนแบบ
ภาษาญี่ปุ่น擬える
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นなぞらえる
ภาษาญี่ปุ่น准える
เปรียบเทียบ
ภาษาญี่ปุ่น比する
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นひする
เปราะ,แตกง่าย,อ่อนแอ,บอบบาง
ภาษาญี่ปุ่น脆い
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นもろい
เปรต,เด็กเวร,พวกเด็กยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม,คำที่พูดถึงเด็กอย่างดูหมิ่นหรือถ่อมตน
ภาษาญี่ปุ่น餓鬼
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นがき
ภาษาญี่ปุ่น比較する
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นひかくする