ตัวกรองผลการค้นหา
ข
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๒ เป็นพวกอักษรสูง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กกในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต.
ทุกข-
อ่านว่าทุก-ขะ
ดำเนียน
หมายถึง(แบบ) ก. ติเตียน. (ข. ฎํเนียล).
ตู
หมายถึงก. เต้า, ไป. (ข. เทา).
จำเลาะ
หมายถึงก. ทะเลาะ. (ข. เฌฺลาะ).
เด็จ
หมายถึงก. ขาด. (ข. ฎาจ่).
เทา
หมายถึงก. ไป, ใช้ว่า เต้า ก็มี. (ข.).
ผสม
หมายถึง[ผะ-] ก. รวมกันเข้า. (ข. ผฺสํ).
เม
หมายถึงน. แม่. (ข.).
รุกข,รุกข-,รุกข์
หมายถึง[รุกขะ-, รุก] น. ต้นไม้. (ป.; ส. วฺฤกฺษ).
ข.
ย่อมาจากภาษาเขมร
กำจาย
หมายถึงก. กระจาย. (ข. ขฺจาย).
