ตัวกรองผลการค้นหา
ตติย,ตติย-
หมายถึง[ตะติยะ-] ว. ที่ ๓, คำรบ ๓, มักใช้ประกอบหน้าคำอื่น เช่น ตติยวาร. (ป.).
จิตต,จิตต-,จิตต์
หมายถึง[จิดตะ-] (แบบ) น. จิต. (ป.).
วีต,วีต-
หมายถึง[วีตะ-] ว. ไปแล้ว, หมดแล้ว, ปราศจาก, มักใช้ประกอบหน้าศัพท์อื่น เช่น วีตราคะ ว่า หมดราคะ วีตโลภะ ว่า หมดความโลภ. (ป., ส.).
ต.
ย่อมาจากตำบล
ย่อมาจากทิศใต้
ย่อมาจากภาษาตะเลง หรือภาษามอญ
ต
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๒๑ นับเป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น จิต เมตตา ฟุต.
บทต.
ย่อมาจากโบกี้บรรทุกตู้คอนเทนเนอร์
อันต,อันต-,อันต-,อันตะ
หมายถึง[อันตะ-] น. ลำไส้ใหญ่, ราชาศัพท์ว่า พระอันตะ. (ป.; ส. อนฺตฺร).
ย่อมาจากเมตริกตัน
ทนต,ทนต-,ทนต์
หมายถึง[ทนตะ-, ทน] (แบบ) น. ฟัน, งาช้าง. (ป., ส. ทนฺต).
พ.ต.ต.
ย่อมาจากพันตำรวจตรี
