ตัวกรองผลการค้นหา
ชระเดียด
หมายถึง[ชฺระ-] (กลอน) ว. รายไป, เรียดไป, โบราณเขียนเป็น ชรดียด ก็มี เช่น ผลักให้ตากตนอยียด ชรดียดด้าวดิ้นดรนอนอยู่แล. (ม. คำหลวง กุมาร).
ชระบอบ
หมายถึง[ชฺระ-] (กลอน) ก. บอบชํ้า, เมื่อยล้า.
ชระล้ำ
หมายถึง[ชฺระ-] (กลอน) ก. ลํ้า. (ดุษฎีสังเวย).
ชระแลง
หมายถึง[ชฺระ-] (กลอน) น. ชะแลง.
ชราธรรม
หมายถึงว. มีชราเป็นธรรมดา, มีความแก่ความชำรุดทรุดโทรมเป็นธรรมดา.
ชริน
หมายถึง[ชะ-] ก. ประดับ เช่น กรุงชรินไว้.
ชรุก
หมายถึง[ชฺรุก] (กลอน) ก. ซุก, แอบ, แทรก, เอาของไปแอบแฝงไว้, เช่น ช่อช้อยชรุกระโยงยาน. (ม. คำหลวง จุลพน).
ชร
ย่อมาจากเชียงราย
ชร-
อ่านว่าชฺระ
ชรไม
อ่านว่าชฺระ-ไม
ชรริน
อ่านว่าชฺระ-ริน
ชรโลง
อ่านว่าชฺระ-โลง