ตัวกรองผลการค้นหา
ปุจฉา
อ่านว่าปุด-ฉา
ตาเหลือก
หมายถึงน. ชื่อปลาที่มีตาโตคลุมด้วยเยื่อใส เกล็ดเรียบ หลายชนิด หลายสกุล ที่เป็นปลาทะเลหรือนํ้ากร่อย ได้แก่ทุกชนิดในสกุล Ilisha วงศ์ Clupeidae ลำตัวยาวเรียว แบนข้าง ท้องเป็นสันแหลม เกล็ดที่สันท้องเป็นเหลี่ยมคมเรียงต่อกันคล้ายฟันเลื่อย, อีปุด หรือ ปุด ก็เรียก; ที่เป็นปลานํ้ากร่อยแต่อยู่ได้ในนํ้าจืดได้แก่ ตาเหลือกนํ้าจืด หรือ ข้าวเหนียวบูด (Megalops cyprinoides) ในวงศ์ Megalopidae และ ตาเหลือกยาว (Elops saurus) ในวงศ์ Elopidae, ทั้ง ๒ ชนิดนี้มีรูปร่างคล้ายกัน ปากกว้าง ที่ใต้คางระหว่างกระดูกขากรรไกรล่างมีแผ่นกระดูกแข็ง ๑ ชิ้น สำหรับชนิดแรกตัวป้อมกว่า และมีก้านครีบหลังอันสุดท้ายยื่นยาวเป็นเส้น; ส่วนที่เป็นปลานํ้าจืดได้แก่ ตามิน (Amblyrhynchichthys truncatus). (ดู ตามิน).
ปุษยา
แปลว่าสะอาด บริสุทธิ์
ปุษยะ
อ่านว่าปุด-สะ-ยะ
น้ำที่ปุดขึ้นจากตาน้ำ
ภาษาญี่ปุ่น湧き水
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นわきみず
ภาษาญี่ปุ่น涌き水
foam up
แปลว่ามีฟองขึ้น, ฟองขึ้นปุดๆ
เดือดปุด,ฮือกันขึ้น
ภาษาญี่ปุ่น沸き立つ
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นわきたつ
ท.ป.ว.
ย่อมาจากโรงเรียนทับปุดวิทยา จังหวัดพังงา
ต่อมน้ำ
หมายถึงน. ฟองอากาศที่ผุดขึ้นปุด ๆ เหนือนํ้า.
(เดือด)ปุดๆ,เดือดจนล้น
ภาษาญี่ปุ่น沸沸
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นふつふつ
ภาษาญี่ปุ่น沸々
