ตัวกรองผลการค้นหา
ฮา
หมายถึงก. หัวเราะเสียงดังพร้อม ๆ กันเพราะขบขันหรือชอบใจ เช่น นักเรียนฮากันทั้งห้อง. ว. อาการหัวเราะของคนหมู่มากเพราะขบขันหรือชอบใจ เช่น เสียงฮา. อ. คำสร้อยที่ใช้ในบทร้อยกรอง เช่น แม่ฮา พี่ฮา.
ฮ่างหลวง
หมายถึงดู กร่าง.
ฮาป่า
หมายถึงก. ส่งเสียงดังพร้อม ๆ กันแสดงความไม่พอใจหรือขับไล่.
ฮาเร็ม
หมายถึงน. สถานที่ที่จัดไว้ให้เป็นที่อยู่ของบรรดานางสนมหรือนางบำเรอของพระเจ้าแผ่นดิน ผู้มีอำนาจ หรือเศรษฐีที่เป็นมุสลิม มักจะเป็นประเทศในแถบเอเชียตะวันออกกลางและอินเดียสมัยที่มุสลิมปกครองเป็นต้น. (อ. harem).
ฮิจเราะห์
หมายถึงน. ชื่อศักราชในศาสนาอิสลาม นับตั้งแต่ปีที่พระมะหะหมัดออกจากเมืองเมกกะไปเมืองเมดินา เริ่มแต่ พ.ศ. ๑๑๒๓.
ฮึก
หมายถึงว. คะนอง, ลำพอง, ร่าเริง, คึก ก็ว่า.
ฮึกหาญ
หมายถึงว. กล้าด้วยความคะนอง.
ฮึกเหิม
หมายถึงก. ลำพองใจด้วยความคึกคะนอง, เหิมฮึก ก็ว่า.
ฮึ่ย
หมายถึงอ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความไม่เห็นด้วย.
ฮื่อฉี่
หมายถึงน. ชื่ออาหารแบบจีนชนิดหนึ่ง ใช้หูปลาฉลามตุ๋น. (จ. ฮื่อฉี่ ว่า ครีบปลา).
ฮวบ,(หยุด)กึก,กระฉึกกระฉัก
ภาษาญี่ปุ่นがくんと
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นがくんと
ฮิตเลอร์
ภาษาญี่ปุ่นヒットラー
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นヒットラー