ตัวกรองผลการค้นหา
ขี้ทา
หมายถึงดินที่มีธาตุเกลือปน เรียก ขี้ทา เมื่อต้องการเกลือสินเธาว์ ก็เอาดินนี้ไปกรองต้มในหม้อให้เป็นเกลือ.
โรคมาเลเรียที่แทรกปนอยู่ในหมอกพิษในเขตชื้น/เขตค่อนข้างร้อน
ภาษาจีน瘴疠
1.ในขณะแสดงงิ้วแสดงบทร้องไห้ 2.ขณะพูด ปนน้ำเสียงร้องไห้
ภาษาจีน哭腔
กปณก
หมายถึง[กะปะนก] น. ผู้อนาถา, ผู้ไร้ญาติ, ผู้น่าสงสาร, เขียนเป็น กปนก ก็มี เช่น เถ้ากปนกแพนกพล้าว มีแม่ย้าวสาวศรหนึ่งน้นน. (ม. คำหลวง ชูชก). (ป. กปณ).
ทองทราย
หมายถึงน. ทองที่เป็นเม็ด ๆ อย่างทรายปนอยู่กับทราย. ว. มีพื้นทาทองให้เป็นจุด ๆ อย่างเม็ดทราย.
charcoal iron
แปลว่า(โลหะแผ่น) ดหล็กอย่างดี ซึ่งเป็นเหล็กถลุงด้วยความร้อนโดยใช้ไม้เป็นเชื้อเพลิง คุณสมบัติอยู่ที่มันปราศจากกำมะถันปน
คละคลุ้ง
หมายถึง[-คฺลุ้ง] (กลอน) ก. คลุ้ง, เหม็นคล้ายกลิ่นของเค็มปนกับของเน่า, เช่น ใบก็เหม็นคาวปลา คละคลุ้ง. (โลกนิติ).
ช้ำเลือดช้ำหนอง
หมายถึงว. มีเลือดและหนองคั่งอยู่, สีที่มีลักษณะคล้ายมีเลือดและหนองปนกันออกสีม่วง ๆ เรียกว่า สีชํ้าเลือดชํ้าหนอง.
แดก
หมายถึง(ถิ่น-อีสาน) น. เรียกปลาที่หมักใส่เกลือโขลกปนกับรำแล้วยัดใส่ไหว่า ปลาแดก, ปลาร้า.
หางข้าว
หมายถึงน. ข้าวเปลือกที่ยังมีข้าวลีบปนอยู่มาก; (โบ) จำนวนข้าวที่หลวงเรียกเก็บเป็นภาษี. (พงศ. ร. ๒).
เอือด
หมายถึงว. ชื้น เช่น เกลือเอือด ผ้าเอือด. (ถิ่น-อีสาน) น. ดินที่มีธาตุเกลือปนอยู่และขึ้นเป็นขุยขาวที่หน้าดิน.
ผักใบเขียวสำหรับประดับอาหาร,สีเขียวหรือสีน้ำเงินที่ปนอยู่เล็กน้อย
ภาษาญี่ปุ่น青味
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นあおみ
