ตัวกรองผลการค้นหา
ต.
ย่อมาจากภาษาตะเลง หรือภาษามอญ
ต
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๒๑ นับเป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น จิต เมตตา ฟุต.
สิร,สิร-,สิระ
หมายถึง[-ระ-] น. หัว, ยอด, ที่สุด. (ป.; ส. ศิรา).
อักขร,อักขร-,อักขระ
หมายถึง[อักขะหฺระ-] น. ตัวหนังสือ. (ป.; ส. อกฺษร).
ทาร,ทาร-
หมายถึง[ทาระ-] (แบบ) น. เมีย เช่น ทารทาน คือ การให้เมียเป็นทาน. (ป., ส.).
ว.ส.
ย่อมาจากโรงเรียนวรลาโภนุสรณ์ จังหวัดหนองคาย
ทันต,ทันต-,ทันต์,ทันต์
หมายถึง[ทันตะ-] (แบบ) น. ฟัน, งาช้าง เช่น เอกทันต์. (ป., ส.).
บ.ส.
ย่อมาจากโรงเรียนบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี
อคาร,อคาร-
หมายถึง[อะคาระ-] น. อาคาร. (ป., ส.).
จัตุร,จัตุร-
หมายถึง[จัดตุระ-] ว. สี่. (ส. จตุร; ป. จตุ).
สรีร,สรีร-,สรีระ
หมายถึง[สะรีระ-] น. ร่างกาย. (ป.; ส. ศรีร).
ย่อมาจากเมตริกตัน