ตัวกรองผลการค้นหา
สิร,สิร-,สิระ
หมายถึง[-ระ-] น. หัว, ยอด, ที่สุด. (ป.; ส. ศิรา).
อักขร,อักขร-,อักขระ
หมายถึง[อักขะหฺระ-] น. ตัวหนังสือ. (ป.; ส. อกฺษร).
ทาร,ทาร-
หมายถึง[ทาระ-] (แบบ) น. เมีย เช่น ทารทาน คือ การให้เมียเป็นทาน. (ป., ส.).
ป.ว.
ย่อมาจากโรงเรียนปัญญาวรคุณ กรุงเทพมหานคร
ต.อ.พ.ร.
ย่อมาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ รัชดา กรุงเทพมหานคร
อ.ร.ว.กทม
ย่อมาจากโรงเรียนอุบลรัตนราชกัญญาราชวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร กรุงเทพมหานคร
จัตุร,จัตุร-
หมายถึง[จัดตุระ-] ว. สี่. (ส. จตุร; ป. จตุ).
sculptor
แปลว่าประติมากร
พีร,พีร-
หมายถึง[พีระ-] น. ผู้เพียร, ผู้กล้า, นักรบ. (ป., ส. วีร).
ปรารภ
คำบาลีป+อา+รภ
คำสันสกฤตปฺร+อา+รภ
อ
หมายถึง[อะ] เป็นอักษรใช้นำหน้าคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต บอกความปฏิเสธหรือตรงกันข้าม แปลว่า ไม่ หรือ ไม่ใช่ เช่น อศุภ (ไม่งาม) อธรรม (ไม่ใช่ธรรม); ใช้เป็น อน เมื่ออยู่หน้าคำที่ขึ้นต้นด้วยสระ เช่น อเนก (อน + เอก) อนาจาร (อน + อาจาร). (ป., ส.).
อสุร,อสุร-
หมายถึง[อะสุระ-] น. อมนุษย์พวกหนึ่งเป็นศัตรูต่อเทวดา, แทตย์, ยักษ์, มาร, ผี. (ป., ส. อสุร).
