ตัวกรองผลการค้นหา
ประพุทธ์
หมายถึงก. ตื่นจากหลับ คือมีสติ; รู้ทั่ว. (ป. ปพุทฺธ).
บถ
หมายถึง(แบบ) น. ทาง เช่น กรรมบถ. (ป. ปถ).
สกฏ,สกฏ-,สกฏะ
หมายถึง[สะกะตะ-] น. เกวียน. (ป.).
ผอ.กตป.
ย่อมาจากผู้อำนวยการฝ่ายกิจการต่างประเทศ
เบญจ
คำบาลีปญฺจ
คำสันสกฤตปญฺจนฺ
ประชวร
คำบาลีป+ชร
คำสันสกฤตปฺร+ชฺวร
ประเภท
คำบาลีปเภท
คำสันสกฤตปฺรเภท
มณฑป
คำบาลีมณฺฑป
คำสันสกฤตมณฺฑป
สังเขป
คำบาลีสงฺเขป
คำสันสกฤตสํเกฺษป
จ
ย่อมาจากพป.
ทิวสภาค
หมายถึงน. ส่วนของวัน. (ป.).
ประโปรย
หมายถึง[-โปฺรย] ก. ทำน้ำให้กระจายเป็นเม็ดเล็ก ๆ เช่น ประโปรยน้ำจากพระสุหร่าย.
