ตัวกรองผลการค้นหา
ธนุรวิทยา,ธนุรเวท
หมายถึง[ทะนุระ-] น. วิชายิงธนูและการใช้อาวุธอื่น ๆ. (ส.). (ดู อุปเวท ประกอบ).
ในหนังสือโบราณ หมายถึงพืชชนิดหนึ่งมีหนาม ใช้นำมาทำเป็นลูกธนู
ภาษาจีน楛
สายธนู, ส่วนท่อนโค้งของวงกลมที่เส้นตรงตัดกับจุดสองจุด
ภาษาจีน弦
เครื่องหมาย สัญลักษณ์เครื่องหมายยศแถบแสดงยศอินธนูแสดงยศ
ภาษาจีน符号
กระหยับ
หมายถึง(กลอน) ก. ขยับ เช่น มือถือธนูกระหยับลั่น. (รามเกียรติ์ ร. ๑; ไกรทอง; สรรพสิทธิ์). (แผลงมาจาก ขยับ).
คำนวร
หมายถึง[-นวน] (แบบ) ว. ควร, ถูกต้อง, เหมาะ, พอดี ๆ, ชอบ, เช่น คิดคิ้วคำนวรนวย คือธนูอันก่งยง. (สมุทรโฆษ).
ลูกศร
หมายถึงน. เครื่องหมายที่ใช้ชี้บอกทางเป็นต้น มีลักษณะคล้ายส่วนปลายของลูกศร รูปดังนี้ ; ลูกธนู, ลักษณนามว่า ดอก.
จรอก
หมายถึง[จะหฺรอก] (กลอน) น. จอก, ขันเล็ก ๆ ที่ใช้ตักนํ้าจากขันใหญ่, เช่น จับจรอกคันธรสจุณจันทน์. (สุธนู).
กำสรด
หมายถึง[-สด] (แบบ) ก. สลด, แห้ง, เศร้า, เช่น จักคอยเห็นข้าโหยหา แต่องคเอกา จะแสนกำสรดลำเค็ญ. (สุธนู).
กัณฑ์
คำบาลีกณฺฑ
คำสันสกฤตกาณฺฑ
target
แปลว่าเป้า
อนุราธ,อนุราธะ,อนุราธา
หมายถึง[อะนุราด, อะนุราทะ, อะนุราทา] น. ดาวฤกษ์ที่ ๑๗ มี ๔ ดวง เห็นเป็นรูปธนู หน้าไม้ หรือหงอนนาค, ดาวประจำฉัตร หรือ ดาวนกยูง ก็เรียก.
