คลังชื่อมงคล 400+ ชื่อสำหรับลูกชายและลูกสาว ประจำปี 2569
การจุติลงมาเกิดของดวงจิตดวงใหม่ ถือเป็นมงคลอันสูงสุดของครอบครัว และการมอบ "ชื่อ" อันเป็นมงคลนั้น คือการมอบพรและเข็มทิศนำทางชีวิตให้แก่ดวงใจน้อย ๆ ของท่าน ในฐานะผู้ศึกษาศาสตร์แห่งดวงดาวและอักษรมงคล ผมได้รวบรวมนามอันเป็นมงคลสำหรับทั้งบุตรชายและบุตรสาวไว้มากกว่า 400 ชื่อ โดยแต่ละชื่อได้ผ่านการคัดสรรแล้วว่ามีความหมายที่ดีงามและทรงพลัง เพื่อเป็นแนวทางให้ท่านได้เลือกสรรของขวัญล้ำค่าชิ้นแรกให้แก่ลูกรัก
ข้อพิจารณาสำคัญก่อนการตั้งชื่อ
รายชื่อทั้งหมดนี้เป็นชื่อที่มี "ความหมายอันเป็นมงคล" อย่างไรก็ตาม เพื่อความเป็นสิริมงคลสูงสุดแก่ดวงชะตาของบุตรธิดา ท่านควรนำชื่อที่เลือกไปตรวจสอบกับ "หลักทักษาปกรณ์" ตามวันเกิดของพวกเขาอีกครั้ง เพื่อให้แน่ใจว่าชื่อนั้นไม่มี "อักษรกาลกิณี" เจือปนอยู่ ซึ่งท่านสามารถศึกษาหลักการอย่างละเอียดได้จาก หน้าหลักการตั้งชื่อมงคลตามวันเกิด ของเราครับ
รวมชื่อมงคลสำหรับลูกชาย (ฉบับสมบูรณ์)
นามสำหรับบุตรชาย ควรเน้นความหมายที่สื่อถึงความกล้าหาญ สติปัญญา อำนาจบารมี และความเจริญรุ่งเรือง
หมวด ก
- กฤติน (กฺริ-ติน) – ผู้คงแก่เรียน, นักปราชญ์
- กฤตภาส (กฺริด-ตะ-พาด) – สร้างแสงสว่าง, ทำให้รุ่งเรือง
- กฤตธี (กฺริด-ติ-ที) – นักปราชญ์, ผู้มีปัญญา
- กรวิชญ์ (กอน-ระ-วิด) – ความรุ่งเรืองของปราชญ์
- กวิน (กะ-วิน) – ดี, งาม
- กวินท์ (กะ-วิน) – จอมกวี
- กันตภณ (กัน-ตะ-พน) – พูดในสิ่งที่น่าพอใจ
- กันต์ (กัน) – น่ารัก, น่าพอใจ
- กานต์ (กาน) – เป็นที่รัก
- กิตติ (กิด-ติ) – คำสรรเสริญ, เกียรติ
- กิตติคุณ (กิด-ติ-คุน) – ผู้มีคุณงามความดีที่น่าสรรเสริญ
- กิตติภพ (กิด-ติ-พบ) – เกียรติภูมิ
- กุลภัทร (กุน-ละ-พัด) – ผู้นำความเจริญมาสู่ตระกูล
- เกริกพล (เกริก-พน) – ผู้มีพลังอันเลื่องลือ
- โกสินทร์ (โก-สิน) – พระอินทร์
- กนต์ธร (กน-ทอน) – ผู้ทรงไว้ซึ่งความเป็นที่รัก
- กฤตนัน (กฺริด-ตะ-นัน) – ผู้มีแต่ความสุขที่สร้างขึ้นเอง
- กอบบุญ (กอบ-บุน) – ผู้มีบุญมาก
- กังสดาล (กัง-สะ-ดาน) – เสียงก้องกังวาน
- กัมปนาท (กัม-ปะ-นาด) – เสียงกึกก้อง
- กันตินันท์ (กัน-ติ-นัน) – ยินดีในความรัก
- กฤตชัย (กฺริด-ไช) – กระทำการชนะ
- กฤช (กฺริด) – กริช, อาวุธชนิดหนึ่ง
- กรณ์ (กอน) – การกระทำ, แสงสว่าง
- กฤตัชญ์ (กฺริ-ตัด) – ผู้รู้คุณ, กตัญญู
หมวด ข-ฃ
- เขมทัต (เข-มะ-ทัด) – ผู้ให้ความสุข
- เขมินท์ (เข-มิน) – ผู้เป็นใหญ่และมีความเกษมสุข
- ขจรเกียรติ (ขะ-จอน-เกียด) – ผู้มีเกียรติฟุ้งไปไกล
- ขรรค์ (ขัน) – อาวุธคล้ายหอก
- ขัตติยะ (ขัด-ติ-ยะ) – พระเจ้าแผ่นดิน
- เขมชาติ (เขม-ชาด) – เกิดมามีความสุข
- ขจรเดช (ขะ-จอน-เดด) – มีอำนาจแผ่ไปไกล
- ขวัญชัย (ขวัน-ไช) – มิ่งขวัญแห่งชัยชนะ
หมวด ค-ฅ
- คณิน (คะ-นิน) – ผู้เป็นใหญ่ในหมู่คณะ
- คณุตม์ (คะ-นุด) – ผู้ประเสริฐกว่าคนทั้งหลาย
- คุณานนต์ (คุ-นา-นน) – ผู้มีคุณงามความดีมากมาย
- คณาธิป (คะ-นา-ทิบ) – ผู้เป็นหัวหน้า
- คิรากร (คิ-รา-กอน) – กระทำถ้อยคำ, พูดเก่ง
- คณพิชญ์ (คะ-นะ-พิด) – รู้เรื่องหมู่คณะ
- คณาพศ (คะ-นา-พด) – มีอำนาจในหมู่คณะ
- คุณากร (คุ-นา-กอน) – บ่อเกิดแห่งความดี
หมวด จ
- จิณณทัต (จิน-นะ-ทัด) – ผู้มีความประพฤติตามแบบแผน
- จิรายุ (จิ-รา-ยุ) – ผู้มีอายุยืน
- จิรทีปต์ (จิ-ระ-ทีบ) – รุ่งเรืองตลอดกาลนาน
- จารุกิตติ์ (จา-รุ-กิด) – ผู้มีเกียรติอันงดงาม
- เจตนิพัทธ์ (เจด-นิ-พัด) – ผู้มีความคิดมั่นคง
- จักรภัทร (จัก-กฺระ-พัด) – จักรแก้วอันเป็นมงคล
- จิรวัฒน์ (จิ-ระ-วัด) – เจริญยั่งยืน
- จตุรวิทย์ (จะ-ตุ-ระ-วิด) – ผู้มีความรู้ 4 ด้าน
- จารุวัฒน์ (จา-รุ-วัด) – ผู้มีความเจริญรุ่งเรือง
- จิรกร (จิ-ระ-กอน) – กระทำสิ่งที่ยั่งยืน
- จิรพนธ์ (จิ-ระ-พน) – เป็นที่ผูกพันอันยาวนาน
- จักริน (จัก-กฺริน) – พระอินทร์, พระราชา
- เจตพล (เจด-ตะ-พน) – ผู้มีพลังใจ
- จารุเดช (จา-รุ-เดด) – มีอำนาจที่งดงาม
- จิรเมธ (จิ-ระ-เมด) – มีความรู้ยั่งยืน
หมวด ฉ-ช
- ฉัตริน (ฉัด-ตฺริน) – นักรบ, พระเจ้าแผ่นดิน
- เฉลิมพล (ฉะ-เหลิม-พน) – เพิ่มพลัง, เสริมกำลัง
- ชนม์ (ชน) – การเกิด
- ชวิน (ชะ-วิน) – ผู้มีความไว, ปราดเปรื่อง
- ชนาธิป (ชะ-นา-ทิบ) – ผู้เป็นใหญ่ในหมู่ชน
- ชยพล (ชะ-ยะ-พน) – ผู้มีพลังแห่งชัยชนะ
- ชัชชนม์ (ชัด-ชน) – เกิดมาเป็นคนเก่ง
- ชัยภัทร (ไช-ยะ-พัด) – มีชัยชนะและสิริมงคล
- ชานนท์ (ชา-นน) – ผู้รู้ผู้ยินดี
- ชินาธิป (ชิ-นา-ทิบ) – ผู้ชนะที่ยิ่งใหญ่
- เชษฐ์ (เชด) – ผู้เจริญที่สุด, พี่ชาย
- ชลธี (ชน-ละ-ที) – ทะเล
- ชัชวาล (ชัด-ชะ-วาน) – สว่างไสว, รุ่งเรือง
- ชยุต (ชะ-ยุด) – รุ่งเรือง, มีชัย
- ชินภัทร (ชิน-นะ-พัด) – ผู้ชนะและดีงาม
- ชิติพัทธ์ (ชิ-ติ-พัด) – เกี่ยวข้องกับชัยชนะ
- ชนาภัทร (ชะ-นา-พัด) – คนดี
- ชาคริต (ชา-คฺริด) – ผู้มีความเพียร, ตื่นตัวเสมอ
- ชินดนัย (ชิน-ดะ-ไน) – บุตรของผู้ชนะ
- โชติวิทย์ (โช-ติ-วิด) – มีความรู้ที่รุ่งเรือง
หมวด ฌ-ฐ
- ญาณกร (ยา-นะ-กอน) – ผู้สร้างความรู้
- ญาณวุฒิ (ยา-นะ-วุด) – เจริญด้วยความรู้
- ฐากูร (ถา-กูน) – ที่เคารพ, เทพเจ้า
- ฐิติคุณ (ถิ-ติ-คุน) – ผู้มีคุณธรรมมั่นคง
- ฐานทัต (ถา-นะ-ทัด) – ผู้ให้หลักแหล่งมั่นคง
- ฐิติพันธ์ (ถิ-ติ-พัน) – เชื้อสายที่มั่นคง
- ฐานพัฒน์ (ถา-นะ-พัด) – เจริญก้าวหน้าในตำแหน่ง
- ฐปนัท (ถะ-ปะ-นัด) – ผู้ให้ความมั่นคง
- ฐากร (ถา-กอน) – ผู้สร้างฐานะ
- ฐิติวัสส์ (ถิ-ติ-วัด) – ยืนยาวตลอดปี
หมวด ณ
- ณัฐ (นัด) – ผู้รู้, นักปราชญ์
- ณภัทร (นะ-พัด) – ดีงามด้วยความรู้
- ณัฏฐ์ (นัด) – ผู้ตั้งอยู่ในความรู้
- ณกรณ์ (นะ-กอน) – เป็นที่พึ่งแห่งความรู้
- ณัฐนนท์ (นัด-ถะ-นน) – เป็นที่ชื่นชมของนักปราชญ์
- ณัฐวรรธน์ (นัด-ถะ-วัด) – นักปราชญ์ผู้เจริญ
- ณัฐภัทร (นัด-ถะ-พัด) – นักปราชญ์ผู้ดีงาม
- ณัฐดนัย (นัด-ดะ-ไน) – บุตรของนักปราชญ์
- ณัฐชนน (นัด-ชะ-นน) – เกิดจากนักปราชญ์
- ณัฐภูมิ (นัด-ถะ-พูม) – ภูมิแห่งนักปราชญ์
- ณรงค์ (นะ-รง) – การรบ
- ณศักดิ์ (นะ-สัก) – ผู้มีกำลังและความรู้
- ณพิชญ์ (นะ-พิด) – ปราชญ์
- ณกฤต (นะ-กฺริด) – ผู้ทำความรู้
- ณคุณ (นะ-คุน) – มีความรู้เป็นคุณ
- ณัฐเศรษฐ์ (นัด-ถะ-เสด) – นักปราชญ์ผู้ร่ำรวย
- ณัฏฐพล (นัด-ถะ-พน) – พลังของนักปราชญ์
- ณพน (นะ-พน) – ป่าแห่งความรู้
- ณอนันต์ (นะ-อะ-นัน) – ความรู้ไม่มีที่สิ้นสุด
หมวด ด-ต
- ดนุ (ดะ-นุ) – ตน, ตัว
- ดนัย (ดะ-ไน) – ลูกชาย
- เดชา (เด-ชา) – อำนาจ, บารมี
- ติณณ์ (ติน) – ผู้ข้ามพ้นความทุกข์
- เตชินท์ (เต-ชิน) – ผู้เป็นใหญ่ด้วยเดช
- ไตรคุณ (ไตฺร-คุน) – ผู้มีคุณสามประการ
- เตวิช (เต-วิด) – ผู้มีวิชาสามประการ
- ดิฐา (ดิด-ถา) – ผู้มั่นคงแล้ว
- ดิศรณ์ (ดิด-สอน) – ผู้เป็นที่พึ่ง
- ทยากร (ทะ-ยา-กอน) – บ่อเกิดแห่งความเมตตา
- ดุลยวัต (ดุน-ยะ-วัด) – ผู้มีความเที่ยงธรรม
- ตุลธร (ตุน-ละ-ทอน) – ผู้ทรงไว้ซึ่งความเที่ยงตรง
- เตชัส (เต-ชัด) – เดช, อำนาจ, ฉลาด
- ไตรภพ (ไตฺร-พบ) – สามโลก
- ตรัย (ไตฺร) – สาม
หมวด ถ-ท-ธ
- ถิรคุณ (ถิ-ระ-คุน) – ผู้มีคุณธรรมมั่นคง
- ถิรวิทย์ (ถิ-ระ-วิด) – ผู้มีความรู้มั่นคง
- ทัตเทพ (ทัด-เทบ) – เทพประทาน
- ทินภัทร (ทิน-นะ-พัด) – วันที่เป็นสิริมงคล
- ทิวากร (ทิ-วา-กอน) – พระอาทิตย์
- เทพทัต (เทบ-พะ-ทัด) – ผู้ที่เทวดาประทานมา
- ธนิน (ทะ-นิน) – ผู้มีทรัพย์
- ธนกฤต (ทะ-นะ-กฺริด) – ผู้สร้างทรัพย์สมบัติ
- ธนัช (ทะ-นัด) – เกิดจากทรัพย์, คนร่ำรวย
- ธาวิน (ทา-วิน) – ผู้บริสุทธิ์, ว่องไว
- ธิติ (ทิ-ติ) – ความเพียร, ความรู้
- ธีรเดช (ที-ระ-เดด) – ผู้มีอำนาจแห่งนักปราชญ์
- ธนภูมิ (ทะ-นะ-พูม) – พื้นแผ่นดินแห่งทรัพย์
- ธนพัฒน์ (ทะ-นะ-พัด) – เจริญด้วยทรัพย์
- ธนพล (ทะ-นะ-พน) – มีกำลังเป็นทรัพย์
- ธนัตถ์ (ทะ-นัด) – มีความสำเร็จด้วยทรัพย์
- ธรรมรัตน์ (ทำ-มะ-รัด) – มีธรรมะอันประเสริฐ
- ธัญ (ทัน) – มีโชค, สิริมงคล
- ธีทัต (ที-ทัด) – ให้ปัญญา
- ธีรภัทร (ที-ระ-พัด) – นักปราชญ์ผู้เจริญ
- ทักษ์ (ทัก) – ขยัน, มีฝีมือ
- ทินกร (ทิน-นะ-กอน) – พระอาทิตย์
- ธนวินท์ (ทะ-นะ-วิน) – ได้ทรัพย์สิน
- ธนากร (ทะ-นา-กอน) – บ่อเกิดแห่งทรัพย์
- ธีรวีร์ (ที-ระ-วี) – วีรบุรุษผู้เป็นปราชญ์
หมวด น
- นภัส (นะ-พัด) – ท้องฟ้า
- นรินทร์ (นะ-rin) – ผู้เป็นใหญ่
- นฤบดินทร์ (นะ-รึ-บอ-ดิน) – พระเจ้าแผ่นดิน
- นวัต (นะ-วัด) – ความใหม่, ความหนุ่ม
- นันทพัทธ์ (นัน-ทะ-พัด) – ผูกพันกับความสุข
- นิพิฐ (นิ-พิด) – ผู้ตั้งมั่น, ผู้สถาปนา
- นิธาน (นิ-ทาน) – เก็บไว้, ตั้งมั่น
- นรภัทร (นอ-ระ-พัด) – คนดี
- นรวิชญ์ (นอ-ระ-วิด) – คนที่เป็นปราชญ์
- นพรุจ (นบ-พะ-รุด) – มีความรุ่งเรืองใหม่
- นราวิชญ์ (นะ-รา-วิด) – ปราชญ์ของคน
- นิธิศ (นิ-ทิด) – เจ้าแห่งขุมทรัพย์
- นิรัช (นิ-รัด) – ไม่มีมลทิน
- นิธานคุณ (นิ-ทาน-คุน) – ผู้มีคุณธรรมเป็นที่ตั้ง
- นรเศรษฐ์ (นอ-ระ-เสด) – ผู้มีความมั่งคั่งและเป็นใหญ่
- นิติธร (นิ-ติ-ทอน) – ผู้ทรงไว้ซึ่งกฎหมาย
- นรุตม์ (นะ-รุด-ตม) – ผู้เป็นที่สูงสุดในหมู่คน
- นฤสรณ์ (นะ-รึ-สอน) – เป็นที่พึ่งของคนทั้งหลาย
- นิพพิชฌน์ (นิบ-พิด) – ปัญญา, ความเข้าใจทะลุปรุโปร่ง
- เนติ (เน-ติ) – แบบแผน, กฎหมาย
หมวด บ-ป
- บวร (บอ-วอน) – ประเสริฐ, ล้ำเลิศ
- บุรินทร์ (บุ-ริน) – เจ้าเมือง
- บารมี (บา-ระ-มี) – คุณความดีที่บำเพ็ญ
- บุญญฤทธิ์ (บุน-ยะ-ริด) – ผู้มีอำนาจด้วยบุญ
- ปภาวิน (ปะ-พา-วิน) – ผู้มีเดช, มีอำนาจ
- ปราชญ์ (ปฺราด) – ผู้มีปัญญารอบรู้
- ปรินทร์ (ปะ-ริน) – ผู้เป็นใหญ่กว่าคนอื่น
- ปัณณวิชญ์ (ปัน-นะ-วิด) – ผู้รู้หนังสือ, ผู้รอบรู้
- ปิติ (ปิ-ติ) – ความยินดี, ความปลื้มใจ
- ปองคุณ (ปอง-คุน) – ผู้ปรารถนาในความดี
- ปพน (ปะ-พน) – บริสุทธิ์
- ปุริม (ปุ-ริม) – ผู้อยู่ข้างหน้า, ผู้นำ
- ปุณณภพ (ปุน-นะ-พบ) – ผู้มีภพอันสมบูรณ์
- ปองพล (ปอง-พน) – มุ่งหวังพลัง
- ปธานิน (ปะ-ทา-นิน) – ผู้มีความเพียรอันยิ่งใหญ่
- ปรมัตถ์ (ปะ-ระ-มัด) – มีประโยชน์อย่างยิ่ง
- ปภาณ (ปะ-พาน) – การพูด, การกล่าว
- ปีย์ (ปี) – ที่รัก
- ปกรณ์ (ปะ-กอน) – คัมภีร์, ตำรา
- ปริญญ์ (ปะ-ริน) – ความรู้, ปริญญา
- พนรัญชน์ (พะ-นะ-รัน) – ยินดีในป่า, มีใจกว้าง
- พฤทธิ์ (พฺรึด) – ความเจริญ
หมวด ผ-พ-ภ
- ผดุงเดช (ผะ-ดุง-เดด) – ผู้ค้ำจุนอำนาจ
- พชร (พะ-ชะ-ระ) – เพชร
- พลวัต (พน-ละ-วัด) – ผู้มีพลัง
- พฤทธ์ (พฺรึด) – ความเจริญ, ผู้เฒ่า
- พัสกร (พัด-สะ-กอน) – พระอาทิตย์, ผู้สร้างรัศมี
- พีรวิชญ์ (พี-ระ-วิด) – ผู้กล้าหาญและเป็นปราชญ์
- พงศ์พิสุทธิ์ (พง-พิ-สุด) – ผู้มีวงศ์ตระกูลบริสุทธิ์
- พิตรพิบูล (พิด-พิ-บูน) – เพิ่มพูนความรัก
- พร้อมพงศ์ (พร้อม-พง) – ตระกูลที่สมบูรณ์
- พฤทธิกร (พฺรึด-ทิ-กอน) – สร้างความเจริญ
- ภาณุเมศ (พา-นุ-เมด) – พระอาทิตย์
- ภากร (พา-กอน) – พระอาทิตย์
- ภานุ (พา-นุ) – แสงสว่าง, พระอาทิตย์
- ภีม (พีม) – น่าเกรงขาม
- ภูริ (พู-ริ) – ปัญญา, แผ่นดิน
- ภัทร (พัด-ทฺระ) – ดี, เจริญ, เป็นมงคล
- ภูบดินทร์ (พู-บอ-ดิน) – พระเจ้าแผ่นดิน
- ภพสรรค์ (พบ-สัน) – ผู้สร้างโลก
- ภูมิรพี (พูม-ระ-พี) – ผู้เป็นดุจพระอาทิตย์ในแผ่นดิน
- ภัทรกร (พัด-ทฺระ-กอน) – สร้างสิริมงคล
- ภวิศ (พะ-วิด) – ผู้เป็นใหญ่ในภพ
- ภีมเดช (พี-มะ-เดด) – มีอำนาจน่าเกรงขาม
- ภูริณัฐ (พู-ริ-นัด) – ปราชญ์ผู้มีปัญญากว้างไกล
- ภาคิน (พา-คิน) – ผู้มีโชค, ผู้มีกำไร
- ภาสกร (พาด-สะ-กอน) – พระอาทิตย์
หมวด ม-ย-ร-ล-ว
- เมธัส (เม-ทัด) – ผู้มีปัญญา
- มนัส (มะ-นัด) – ใจ
- มหัทธนะ (มะ-หัด-ทะ-นะ) – มีทรัพย์มาก
- ยศกร (ยด-สะ-กอน) – ผู้สร้างยศ
- ยุกติ (ยุก-ติ) – ความเหมาะสม, ยุติธรรม
- รชต (ระ-ชะ-ตะ) – เงิน
- รณพีร์ (รน-นะ-พี) – วีรบุรุษในสนามรบ
- รพีภัทร (ระ-พี-พัด) – เจริญรุ่งเรืองดั่งพระอาทิตย์
- รวิศ (ระ-วิด) – ผู้เป็นใหญ่ดุจพระอาทิตย์
- ลภัส (ละ-พัด) – สมบัติ, ลาภ
- วรินทร (วอ-ริน-ทอน) – ผู้ประเสริฐและเป็นใหญ่
- วสุ (วะ-สุ) – ทรัพย์สมบัติ, เทวดา
- วิชญะ (วิด-ชะ-ยะ) – นักปราชญ์
- วิธวินท์ (วิด-ทะ-วิน) – ผู้ได้สิ่งพิเศษ, ผู้มีลาภ
- วิภู (วิ-พู) – ผู้เป็นใหญ่
- วีรภัทร (วี-ระ-พัด) – ผู้กล้าหาญและดีงาม
- วรโชติ (วอ-ระ-โชด) – ผู้มีความรุ่งเรืองอันประเสริฐ
- วัชรกร (วัด-ชะ-ระ-กอน) – สร้างเพชร
- วริทธิ์ (วะ-ริด) – ผู้มีความสำเร็จอันประเสริฐ
- วิศรุต (วิด-สะ-รุด) – ผู้มีชื่อเสียง
- เมธาวิน (เม-ทา-วิน) – ผู้มีปัญญา
- ยศวรรธน์ (ยด-สะ-วัด) – เจริญด้วยยศ
- รังสิมันต์ (รัง-สิ-มัน) – พระอาทิตย์
- วรเมธ (วอ-ระ-เมด) – ผู้มีปัญญาอันประเสริฐ
- วิริทธิ์พล (วิ-ริด-ทิ-พน) – มีพลังแห่งความสำเร็จ
หมวด ศ-ษ-ส-อ
- ศุภวิชญ์ (สุ-พะ-วิด) – นักปราชญ์ผู้ดีงาม
- ศิวกร (สิ-วะ-กอน) – ผู้สร้างสิ่งมงคล
- เศรษฐ์ (เสด) – ประเสริฐสุด
- ษมา (สะ-มา) – ความอดทน, การให้อภัย
- สรวิชญ์ (สอ-ระ-วิด) – ผู้มีปัญญาดุจเทวดา
- สิรวิชญ์ (สิ-ระ-วิด) – ปราชญ์ผู้เป็นยอด
- สิรภพ (สิ-ระ-พบ) – เป็นยอดในภพ
- สุวิจักขณ์ (สุ-วิ-จัก) – ผู้เฉลียวฉลาด
- อธิป (อะ-ทิบ) – ผู้เป็นใหญ่
- อนันต์ (อะ-นัน) – ไม่มีที่สิ้นสุด
- อชิระ (อะ-ชิ-ระ) – ว่องไว, คล่องแคล่ว
- อัคร (อัก-คฺระ) – เลิศ, ยอดเยี่ยม
- อริญชย์ (อะ-ริน) – ผู้ชนะศัตรู
- อิทธิพัทธ์ (อิด-ทิ-พัด) – เกี่ยวเนื่องกับความสำเร็จ
- อิชย์ (อิด) – ผู้น่าปรารถนา, ผู้นำ
- อติวิชญ์ (อะ-ติ-วิด) – นักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่
- อภิวัฒน์ (อะ-พิ-วัด) – ความเจริญยิ่ง
- อัครา (อัก-คะ-รา) – ยอดเยี่ยม
- เอกนฤน (เอก-นะ-ริน) – คนเดียวที่เป็นใหญ่
- โอภาส (โอ-พาด) – แสงสว่าง
- ศักดิเดช (สัก-ดิ-เดด) – มีอำนาจและเกียรติยศ
- ศุภกร (สุ-พะ-กอน) – สร้างสิ่งดีงาม
- โสภณ (โส-พน) – งาม
- สหรัฐ (สะ-หะ-รัด) – รวมกันเป็นหนึ่ง
- อานันท์ (อา-นัน) – ความสุข, ความยินดี
รวมชื่อมงคลสำหรับลูกสาว (ฉบับสมบูรณ์)
นามสำหรับบุตรสาว ควรเน้นความหมายที่สื่อถึงความงดงาม ความอ่อนโยน สติปัญญา และความเป็นที่รัก เพื่อเสริมส่งให้ชีวิตเต็มเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์เมตตา โชคลาภ และความสุข
หมวด ก
- กัญญา (กัน-ยา) – หญิงสาว
- กมล (กะ-มน) – ดอกบัว, หัวใจ
- กวินนาถ (กะ-วิน-นาด) – ผู้มีที่พึ่งอันดีงาม
- กานต์พิชชา (กาน-พิด-ชา) – ผู้มีความรู้เป็นที่รัก
- กานต์รวี (กาน-ระ-วี) – พระอาทิตย์ที่เป็นที่รัก
- กุลจิรา (กุน-จิ-รา) – ผู้มีตระกูลอันมั่นคง
- เกวลิน (เก-วะ-ลิน) – มีความรู้อย่างประเสริฐ
- กัญญาวีร์ (กัน-ยา-วี) – หญิงสาวผู้กล้าหาญ
- กัลยกร (กัน-ละ-ยา-กอน) – ผู้สร้างสิริมงคล
- กนกอร (กะ-หนก-ออน) – หญิงผู้มีค่าดั่งทองคำ
- กมลฉันท์ (กะ-มน-ฉัน) – ผู้มีความพึงพอใจ
- กรวรรณ (กอ-ระ-วัน) – มีผิวพรรณสวยงาม
- กัญญารัตน์ (กัน-ยา-รัด) – นางแก้ว, หญิงสาวผู้ประเสริฐ
- กานต์สินี (กาน-สิ-นี) – หญิงงามผู้เป็นที่รัก
- กิริณา (กิ-ริ-นา) – รัศมี, แสงสว่าง
- กุลปริยา (กุน-ปฺริ-ยา) – เป็นที่รักของตระกูล
- แก้วกัลยา (แก้ว-กัน-ละ-ยา) – หญิงสาวผู้มีค่าดั่งดวงแก้ว
- กานต์ธิดา (กาน-ทิ-ดา) – ลูกสาวผู้เป็นที่รัก
- กฤติยา (กฺริด-ติ-ยา) – การกระทำ
- กมลเนตร (กะ-มน-เนด) – ตางามดั่งดอกบัว
- กฤติมา (กฺริ-ติ-มา) – นักปราชญ์
- กันยกร (กัน-ยะ-กอน) – สร้างหญิงสาวที่งดงาม
- กานต์ชุดา (กาน-ชุ-ดา) – หญิงผู้เป็นที่รักและรุ่งเรือง
- กานติมา (กาน-ติ-มา) – งามน่ารัก
- กุลณัฐ (กุน-ละ-นัด) – ปราชญ์แห่งตระกูล
หมวด ข-ฃ
- ขวัญจิรา (ขวัน-จิ-รา) – มีมิ่งขวัญยั่งยืน
- เขมิกา (เข-มิ-กา) – ผู้มีความเกษมสุข
- ขจีเนตร (ขะ-จี-เนด) – ผู้มีดวงตางดงาม
- ขวัญฤดี (ขวัน-รึ-ดี) – ยินดีในมิ่งขวัญ
- เขมจิรา (เข-มะ-จิ-รา) – มีความสุขยั่งยืน
- ขวัญข้าว (ขวัน-ข้าว) – สิริมงคลแห่งข้าว
- เขมณัฏฐ์ (เข-มะ-นัด) – ปราชญ์ผู้มีความสุข
- ขจีพร (ขะ-จี-พอน) – พรที่งดงามสดใส
หมวด ค-ฅ
- คคนางค์ (คะ-คะ-นาง) – ท้องฟ้า
- คุณิตา (คุ-นิ-ตา) – ผู้มีคุณงามความดี
- คีติกา (คี-ติ-กา) – เพลงขับ, บทสรรเสริญ
- คุณัญญา (คุ-นัน-ยา) – ผู้รู้คุณธรรม
- คคนานต์ (คะ-คะ-นาน) – ท้องฟ้า
หมวด จ
- จิณห์วรา (จิน-วะ-รา) – ผู้มีเครื่องหมายอันประเสริฐ
- จิณัฐตา (จิ-นัด-ตา) – ความเป็นผู้รู้
- จิรัชญา (จิ-รัด-ชะ-ยา) – ผู้รู้นาน, ฉลาด
- จารวี (จา-ระ-วี) – หญิงงาม
- จินดารัตน์ (จิน-ดา-รัด) – แก้วสารพัดนึก
- จันทร์ทิพย์ (จัน-ทิบ) – แสงจันทร์ที่เป็นทิพย์
- จริยา (จะ-ริ-ยา) – ความประพฤติ, กิริยามารยาท
- จิรปรียา (จิ-ระ-ปรี-ยา) – เป็นที่รักตลอดกาล
- จิดาภา (จิ-ดา-พา) – รัศมีที่สั่งสมไว้
- จันทรรัตน์ (จัน-ทระ-รัด) – ไข่มุก
- จิณห์จุฑา (จิน-จุ-ทา) – มีเครื่องหมายประเสริฐบนเรือนผม
- จิรพร (จิ-ระ-พอน) – พรที่ยั่งยืน
- จารุภา (จา-รุ-พา) – ผู้มีรัศมีงาม
- จิตตินี (จิด-ติ-นี) – ผู้มีสติปัญญา
- จีรนันท์ (จี-ระ-นัน) – ผู้มีความสุขยั่งยืน
หมวด ฉ-ช
- ฉันทิศา (ฉัน-ทิ-สา) – เจ้าแห่งความพอใจ
- ชนัญชิดา (ชะ-นัน-ชิ-ดา) – ผู้ชนะคนอื่น
- ชนิกานต์ (ชะ-นิ-กาน) – ผู้เป็นที่รักของผู้เป็นแม่
- ชัญญา (ชัน-ยา) – ผู้ประเสริฐ, ผู้รู้
- ชุติกาญจน์ (ชุ-ติ-กาน) – ความรุ่งเรืองดั่งทองคำ
- โชติกา (โช-ติ-กา) – ผู้รุ่งเรือง
- ชญานี (ชะ-ยา-นี) – ผู้มีความรู้
- ชมพูนุท (ชม-พู-นุด) – ทองคำเนื้อบริสุทธิ์
- ชลิตา (ชะ-ลิ-ตา) – ผู้รุ่งเรืองแล้ว
- ชัชชญา (ชัด-ชะ-ยา) – ผู้รู้รวดเร็ว
- ชุติมณฑน์ (ชุ-ติ-มน) – มีความรุ่งเรืองเป็นเครื่องประดับ
- ชณิสรา (ชะ-นิ-สะ-รา) – เจ้าแห่งหมู่ชน
- ชวิศา (ชะ-วิ-สา) – เจ้าแห่งเชาวน์ปัญญา
- ชนาพร (ชะ-นา-พอน) – คนผู้ประเสริฐ
- ชุติภา (ชุ-ติ-พา) – รัศมีแห่งความรุ่งโรจน์
- ชญานิน (ชะ-ยา-นิน) – ผู้มีความรู้
- ชัญญานุช (ชัน-ยา-นุด) – หญิงสาวผู้ประเสริฐ
- ชลธิชา (ชน-ทิ-ชา) – เกิดในน้ำ, ดอกบัว
- ชวัลลักษณ์ (ชะ-วัน-ลัก) – ผู้มีลักษณะอันรุ่งเรือง
- ชนิสรา (ชะ-นิ-สะ-รา) – เป็นใหญ่ในหมู่ชน
หมวด ฌ-ญ-ฐ
- ญาณิน (ยา-นิน) – ผู้มีความรู้
- ญาดา (ยา-ดา) – นักปราชญ์
- ฐิตา (ถิ-ตา) – ผู้ดำรงมั่น
- ฐานิสร (ถา-นิด) – ผู้เป็นใหญ่ในตำแหน่ง
- ฐปนีย์ (ถะ-ปะ-นี) – ผู้มีความตั้งมั่น
- ญาณิศา (ยา-นิ-สา) – ผู้เป็นใหญ่ด้วยความรู้
- ฐิตารีย์ (ถิ-ตา-รี) – มั่นคงและประเสริฐ
- ฐิรญา (ถิ-ระ-ยา) – ผู้มีความรู้มั่นคง
- ญาณิดา (ยา-นิ-ดา) – มีความรู้
- ฐิติรัตน์ (ถิ-ติ-รัด) – ชีวิตที่มั่นคงและประเสริฐ
- ญานิกา (ยา-นิ-กา) – ผู้มีความรู้
- ฐิตินันท์ (ถิ-ติ-นัน) – ผู้มีความสุขที่ยั่งยืน
- ญาณินท์ (ยา-นิน) – ผู้เป็นใหญ่ด้วยความรู้
หมวด ณ
- ณิชา (นิ-ชา) – สะอาด, บริสุทธิ์
- ณัฐนรี (นัด-นะ-รี) – หญิงสาวผู้เป็นนักปราชญ์
- ณิชกานต์ (นิด-ชะ-กาน) – บริสุทธิ์และเป็นที่รัก
- ณัฐสินี (นัด-ถะ-สิ-นี) – หญิงงามผู้เป็นนักปราชญ์
- ณัฐรินีย์ (นัด-ถะ-ริ-นี) – ผู้มีความรู้ดุจแก้ววิเศษ
- ณิชากร (นิ-ชา-กอน) – บ่อเกิดแห่งความบริสุทธิ์
- ณัฐวลัญช์ (นัด-วะ-ลัน) – เครื่องหมายของนักปราชญ์
- ณภัทร (นะ-พัด) – ดีงามด้วยความรู้
- ณมน (นะ-มน) – เป็นที่พอใจ
- ณัชชา (นัด-ชา) – เกิดมาเพื่อความรู้
- ณหทัย (นะ-หะ-ไท) – หัวใจแห่งความรู้
- ณิชารีย์ (นิ-ชา-รี) – บริสุทธิ์และประเสริฐ
- ณัฐกฤตา (นัด-กฺริ-ตา) – สร้างให้เป็นนักปราชญ์
- ณิชชยา (นิด-ชะ-ยา) – มีชัยชนะอันบริสุทธิ์
- ณภัทรา (นะ-พัด-ทรา) – ดีงามด้วยความรู้
- ณัฐธยาน์ (นัด-ทะ-ยา) – การเพ่งพินิจของนักปราชญ์
- ณิชารัศม์ (นิ-ชา-รัด) – รัศมีอันบริสุทธิ์
- ณัจฉรียา (นัด-ฉะ-รี-ยา) – มีความรู้ดุจนางฟ้า
หมวด ด-ต
- ดาริน (ดา-ริน) – ดวงดาว, ยอดเยี่ยม
- ดุสิตา (ดุ-สิ-ตา) – สวรรค์ชั้นดุสิต
- ตะวัน (ตะ-วัน) – ดวงอาทิตย์
- ติณณา (ติน-นา) – ผู้ข้ามพ้นแล้ว
- ดลปพร (ดน-ปะ-พอน) – บันดาลให้เกิดพร
- ดวงพร (ดวง-พอน) – ผู้มีพรอันประเสริฐ
- ตรีรัตน์ (ตฺรี-รัด) – แก้วสามประการ
- เตชินี (เต-ชิ-นี) – ผู้มีเดช, มีอำนาจ
- ดารัณ (ดา-รัน) – ชื่อแก้วชนิดหนึ่ง
- ดลยา (ดน-ยา) – บันดาล, ทำให้มีขึ้น
- ทักษพร (ทัก-สะ-พอน) – ผู้มีพรคือความฉลาด
- ทิพานัน (ทิ-พา-นัน) – ผู้มีความสุขอย่างทิพย์
หมวด ถ-ท-ธ
- ถาวรีย์ (ถา-วะ-รี) – ความมั่นคง
- ทิชากร (ทิ-ชา-กอน) – ดวงจันทร์
- ทิพปภา (ทิบ-ปะ-พา) – แสงสว่างอันเป็นทิพย์
- ธัญชนก (ทัน-ชะ-นก) – ให้เกิดสิริมงคล
- ธัญชนัน (ทัน-ชะ-นัน) – ยินดีในโชค
- ธัญญวีร์ (ทัน-ยะ-วี) – สตรีผู้กล้าหาญและมีโชค
- ธมน (ทะ-มน) – สวยงาม, น่ารัก
- ธัญวรัตม์ (ทัน-วะ-รัด) – ผู้มีโชคอันประเสริฐสูงสุด
- ธนัฏฐา (ทะ-นัด-ถา) – ผู้ตั้งอยู่ในทรัพย์
- ธมลวรรณ (ทะ-มน-วัน) – มีผิวพรรณงาม
- ธัญนันท์ (ทัน-ยะ-นัน) – ยินดีในโชคลาภ
- ธิษณา (ทิด-สะ-นา) – มีปัญญาเฉียบแหลม
- ธนัญญา (ทะ-นัน-ยา) – ผู้มีความรู้เรื่องทรัพย์
- ธฤษฏา (ทฺริด-สะ-ดา) – ผู้กล้าหาญ
- ธวัลยา (ทะ-วัน-ยา) – บริสุทธิ์, งดงาม
- ธัญสิริ (ทัน-สิ-หริ) – มีโชคและสิริมงคล
- ธนพร (ทะ-นะ-พอน) – มีทรัพย์อันประเสริฐ
- ธนภร (ทะ-นะ-พอน) – ค้ำจุนทรัพย์
หมวด น
- นลิน (นะ-ลิน) – ดอกบัว
- นลินี (นะ-ลิ-นี) – กลุ่มของดอกบัว
- นวินดา (นะ-วิน-ดา) – ความใหม่, ความสดชื่น
- นิรชา (นิ-ระ-ชา) – บริสุทธิ์, ไม่มีมลทิน
- นรีรัตน์ (นะ-รี-รัด) – นางแก้ว, หญิงผู้ประเสริฐ
- นันท์นภัส (นัน-นะ-พัด) – ผู้มีความสุขดุจสวรรค์
- นภัสสร (นะ-พัด-สอน) – แสงแห่งท้องฟ้า
- นันทัชพร (นัน-ทัด-ชะ-พอน) – คนประเสริฐเกิดมาเพื่อความสุข
- นภัทร (นะ-พัด) – มีสิริมงคลและความรู้
- นรมน (นอ-ระ-มน) – เป็นดวงใจของคนทั้งหลาย
- นารา (นา-รา) – รัศมีรุ่งเรือง
- นิรินธนา (นิ-ริน-ทะ-นา) – หมดสิ้นกิเลส
- นลินทิพย์ (นะ-ลิน-ทิบ) – บัวสวรรค์
- นวพร (นะ-วะ-พอน) – พรใหม่, พร 9 ประการ
- นัทธมน (นัด-ทะ-มน) – มีใจผูกพัน
- นภัสศา (นะ-พัด-สา) – เป็นใหญ่ในฟ้า
- นันท์นลิน (นัน-นะ-ลิน) – ดอกบัวที่น่ายินดี
- นลัท (นะ-ลัด) – น้ำผึ้ง
หมวด บ-ป
- บุษกร (บุด-สะ-กอน) – ดอกบัวสีน้ำเงิน
- เบญญาภา (เบน-ยา-พา) – รุ่งเรืองด้วยปัญญา
- บุณฑริกา (บุน-ดะ-ริ-กา) – ดอกบัวขาว
- บุรัสกร (บุ-รัด-สะ-กอน) – ผู้มีความคิดริเริ่ม
- ปภาดา (ปะ-พา-ดา) – รุ่งเรือง
- ปรียา (ปรี-ยา) – เป็นที่รัก
- ปวีณา (ปะ-วี-นา) – ฉลาด, ชำนาญ
- ปัณณิกา (ปัน-นิ-กา) – มีความรู้
- ปาณิสรา (ปา-นิ-สะ-รา) – เจ้าแห่งชีวิต
- ไปรยา (ไปฺร-ยา) – ผู้เป็นที่รัก
- ปาริมา (ปา-ริ-มา) – งามรอบด้าน
- ปุณิกา (ปุ-นิ-กา) – ผู้มีบุญ, บริสุทธิ์
- ปพิชญา (ปะ-พิด-ชะ-ยา) – ผู้รู้แจ้ง
- ปัณณธร (ปัน-นะ-ทอน) – ผู้ทรงไว้ซึ่งหนังสือ
- ปริณดา (ปะ-ริน-นะ-ดา) – ผู้รอบรู้
- ปทิตตา (ปะ-ทิด-ตา) – รุ่งเรืองแล้ว, ส่องแสงแล้ว
- ปัณฑา (ปัน-ดา) – ปัญญา
- ปาลิดา (ปา-ลิ-ดา) – ผู้ที่ถูกคุ้มครองรักษา
- เปมิกา (เป-มิ-กา) – ผู้มีความรัก
- ปัณยตา (ปัน-ยะ-ตา) – มีความรู้, เป็นที่สรรเสริญ
- บุญญาพร (บุน-ยา-พอน) – มีบุญเป็นพร
- ปรียานุช (ปรี-ยา-นุด) – น้องสาวผู้เป็นที่รัก
- ปณิตา (ปะ-นิ-ตา) – ประณีต, ละเอียดอ่อน
- ปทมา (ปะ-ทะ-มา) – ดอกบัว
- ปวริศา (ปะ-วะ-ริ-สา) – ผู้ประเสริฐและเป็นใหญ่
หมวด ผ-พ-ภ
- ผริตา (ผะ-ริ-ตา) – แผ่กว้าง, ทำให้เต็ม
- พรรณวรท (พัน-วะ-รด) – ผู้มีผิวพรรณประเสริฐ
- พริมา (พะ-ริ-มา) – ประเสริฐ, ดีเยี่ยม
- พลอยนภัส (พลอย-นะ-พัด) – ประดับท้องฟ้า
- พิชญา (พิด-ชะ-ยา) – ผู้รู้, นักปราชญ์
- พิมพกานต์ (พิม-พะ-กาน) – รูปงามอันเป็นที่รัก
- พรรณภัค (พัน-นะ-พัก) – มีผิวพรรณดีมีโชค
- พิจักขณา (พิ-จัก-ขะ-นา) – มีปัญญาเห็นประจักษ์
- พิรญาณ์ (พิ-ระ-ยา) – มีความรู้อันกล้าหาญ
- พัทธมน (พัด-ทะ-มน) – มีใจผูกพัน
- ภิญญดา (พิน-ยะ-ดา) – ผู้มีปัญญายิ่ง
- ภัทรมน (พัด-ทฺระ-มน) – ผู้มีใจอันเป็นมงคล
- ภีรดา (พี-ระ-ดา) – ความกล้าหาญ
- ภัสสรา (พัด-สะ-รา) – แสงสว่าง, รัศมี
- ภิญญ์ (พิน) – ความรู้, ปัญญา
- ภัคพร (พัก-คะ-พอน) – มีโชคและพร
- ภัทรา (พัด-ทรา) – ผู้เจริญ, ผู้ประเสริฐ
- ภาวิดา (พา-วิ-ดา) – ผู้เจริญแล้ว
- ภาษิตา (พา-สิ-ตา) – ผู้ที่พูดดี
- พัทธ์ธีรา (พัด-ที-รา) – ผูกพันกับนักปราชญ์
- พิชามญชุ์ (พิ-ชา-มน) – ผู้งดงามด้วยความรู้
- พิมลแข (พิม-มน-แข) – งามบริสุทธิ์ดุจดวงจันทร์
- พัชรพร (พัด-ชะ-ระ-พอน) – มีพรคือเพชร
- ภัทรศรี (พัด-ทฺระ-สี) – มีสิริมงคลอันดีงาม
- ภารดี (พา-ระ-ดี) – เทพีแห่งการพูด, วาทศิลป์
หมวด ม-ย-ร-ล-ว
- มณิสรา (มะ-นิ-สะ-รา) – เจ้าแห่งแก้วมณี
- มินตรา (มิน-ตฺรา) – ชื่อพระมเหสี, ที่ปรึกษา
- มทินา (มะ-ทิ-นา) – นำมาซึ่งความรัก
- มนัสนันท์ (มะ-นัด-สะ-นัน) – ผู้มีความสุขใจ
- เมธาวี (เม-ทา-วี) – ผู้มีปัญญา
- รมิตา (ระ-มิ-ตา) – ผู้น่ารื่นรมย์
- รินรดา (ริน-ระ-ดา) – ผู้ยินดีอยู่เสมอ
- รุจิษยา (รุ-จิด-สะ-ยา) – ผู้อยู่ในความรุ่งเรือง
- ลัลนา (ลัน-ละ-นา) – หญิงงาม
- วรณัน (วอ-ระ-นัน) – การสรรเสริญ, การพรรณนา
- วิมล (วิ-มน) – ปราศจากมลทิน
- วิภาดา (วิ-พา-ดา) – ผู้มีความรุ่งเรือง
- วรณิสร์ (วอ-ระ-นิด) – ผู้เป็นใหญ่ในสิ่งประเสริฐ
- วรันธร (วะ-รัน-ทอน) – ผู้ทรงไว้ซึ่งสิ่งประเสริฐ
- วิชญาดา (วิด-ชะ-ยา-ดา) – ปราชญ์
- มัญชุสา (มัน-ชุ-สา) – หีบ, กล่อง
- มานิดา (มา-นิ-ดา) – ผู้ที่คนนับถือ
- รดามณี (ระ-ดา-มะ-นี) – แก้วแห่งความยินดี
- รมณ (ระ-มน) – น่าบันเทิง, งาม
- วรวลัญช์ (วอ-ระ-วะ-ลัน) – ผู้มีลักษณะอันประเสริฐ
หมวด ศ-ษ-ส-อ
- ศศิ (สะ-สิ) – ดวงจันทร์
- ศุภิสรา (สุ-พิ-สะ-รา) – ผู้เป็นใหญ่ในสิ่งดีงาม
- ศิรดา (สิ-ระ-ดา) – ความเป็นยอด
- ษมา (สะ-มา) – ความอดทน
- สิรี (สิ-รี) – สิริมงคล, โชคดี
- สุพิชญา (สุ-พิด-ชะ-ยา) – ผู้รู้ดียิ่ง
- สโรชา (สะ-โร-ชา) – ดอกบัว
- สิรินดา (สิ-ริน-ดา) – ผู้งามเป็นยอด
- อภิชญา (อะ-พิด-ชะ-ยา) – ผู้มีปัญญายิ่ง
- อคิรา (อะ-คิ-รา) – พระอาทิตย์, ผู้นำ
- อรณิชา (ออ-ระ-นิ-ชา) – ผู้ไม่มีหนี้, บริสุทธิ์
- อินทิรา (อิน-ทิ-รา) – พระนางลักษมี, ความงาม
- ไอริณ (ไอ-ริน) – ผู้เป็นใหญ่ดั่งเกลือ (สิ่งจำเป็น)
- อัจฉรา (อัด-ฉะ-รา) – นางฟ้า
- อารยา (อา-ระ-ยา) – ผู้ประเสริฐ
- ศศิกานต์ (สะ-สิ-กาน) – เป็นที่รักของดวงจันทร์
- ศุภรดา (สุ-พะ-ระ-ดา) – ยินดีในสิ่งดีงาม
- สิตานัน (สิ-ตา-นัน) – ยินดีในความขาวสะอาด
- สุภัสสรา (สุ-พัด-สะ-รา) – มีรัศมีงาม
- อัยย์ญาดา (อัย-ยา-ดา) – ปราชญ์ผู้เป็นเจ้า
