เหง้า

คำในภาษาไทย

อ่านว่าเหฺง้า

เหง้า หมายถึง?

พจนานุกรมไทย เหง้า หมายถึง:

  1. [เหฺง้า] น. ลําต้นที่อยู่ใต้ดินของพืชบางชนิด เช่น ขิง กระวาน ที่จมอยู่ใต้ดิน; ต้นเดิม, ต้นวงศ์.

 ภาพประกอบเหง้า

  • เหง้า อ่านว่า?, คำในภาษาไทย เหง้า อ่านว่า เหฺง้า