ภวัคระ

คำในภาษาไทย

อ่านว่าพะ-วัก-คฺระ

ภวัคระ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ภวัคระ หมายถึง:

  1. [พะวักคฺระ] น. พรหมชั้นสูง, เนวสัญญานาสัญญายตนะ ก็เรียก. (ส. ภวาคฺร; ป. ภวคฺค).

 ภาพประกอบภวัคระ

  • ภวัคระ อ่านว่า?, คำในภาษาไทย ภวัคระ อ่านว่า พะ-วัก-คฺระ