ปล้อง

คำในภาษาไทย

อ่านว่าปฺล้อง

ปล้อง หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ปล้อง หมายถึง:

  1. [ปฺล้อง] น. (๑) ชื่อหญ้าชนิด Hymenachne pseudointerrupta C. Muell. ในวงศ์ Gramineae ชอบขึ้นในที่ชื้นแฉะ ต้นเป็นข้อ ๆ มีไส้ในระหว่างข้อเป็นปุยขาว. (๒) มะเดื่อปล้อง. (ดู มะเดื่อ).

  2. [ปฺล้อง] น. ช่วงระยะระหว่างข้อของไม้ไผ่หรืออ้อย ฯลฯ, โดยปริยายใช้เรียกสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น คอปล้อง คือ คอที่มีริ้วรอยเห็นเป็นปล้อง ๆ.

ปล้อง ภาษาอังกฤษคือ?

EN-TH Dictionary ปล้อง ภาษาอังกฤษคือ:

  1. section

  2. internode

 ภาพประกอบปล้อง

  • ปล้อง อ่านว่า?, คำในภาษาไทย ปล้อง อ่านว่า ปฺล้อง