ปล้อง คำในภาษาไทย อ่านว่าปฺล้อง 0 0 ปล้อง หมายถึง? พจนานุกรมไทย ปล้อง หมายถึง: [ปฺล้อง] น. (๑) ชื่อหญ้าชนิด Hymenachne pseudointerrupta C. Muell. ในวงศ์ Gramineae ชอบขึ้นในที่ชื้นแฉะ ต้นเป็นข้อ ๆ มีไส้ในระหว่างข้อเป็นปุยขาว. (๒) มะเดื่อปล้อง. (ดู มะเดื่อ). [ปฺล้อง] น. ช่วงระยะระหว่างข้อของไม้ไผ่หรืออ้อย ฯลฯ, โดยปริยายใช้เรียกสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น คอปล้อง คือ คอที่มีริ้วรอยเห็นเป็นปล้อง ๆ. ดูทั้งหมด ปล้อง ภาษาอังกฤษคือ? EN-TH Dictionary ปล้อง ภาษาอังกฤษคือ: section internode ดูทั้งหมด ภาพประกอบปล้อง