บริภัณฑ์

บริภัณฑ์ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย บริภัณฑ์ หมายถึง:

1. [บอริพัน] น. ของใช้, เครื่องใช้, เครื่องเรือน. (ป. ปริภณฺฑ).

2. [บอริพัน] น. วง, สิ่งแวดล้อม; เรียกภูเขาที่ล้อมเป็นวงกลมรอบเขาพระสุเมรุเป็นชั้น ๆ รวม ๗ ชั้นว่า เขาสัตบริภัณฑ์. (ป. ปริภณฺฑ). (ดู สัตบริภัณฑ์, สัตภัณฑ์).

3. [บอริพัน] น. ผ้าทาบประกอบริมสบงหรือจีวรด้านกว้าง.