บริคณห์

บริคณห์ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย บริคณห์ หมายถึง:

1. [บอริคน] (แบบ) น. เรือน; คําที่แน่นอน, สิ่งที่ถูกต้องแล้ว; ความกําหนดถือเอา, ความยึดถือ, การจับ. ก. นับคะเน, ประมวล. (ป. ปริคฺคหณ).