บริขาร

คำในภาษาไทย

อ่านว่าบอ-ริ-ขาน

บริขาร หมายถึง?

พจนานุกรมไทย บริขาร หมายถึง:

  1. [บอริขาน] น. เครื่องใช้สอยของพระภิกษุในพระพุทธศาสนา มี ๘ อย่าง คือ สบง จีวร สังฆาฏิ บาตร มีดโกนหรือมีดตัดเล็บ เข็ม ประคดเอว กระบอก กรองนํ้า (ธมกรก) เรียกว่า อัฐบริขาร, สมณบริขาร ก็เรียก. (ป. ปริกฺขาร).

 ภาพประกอบบริขาร

  • บริขาร อ่านว่า?, คำในภาษาไทย บริขาร อ่านว่า บอ-ริ-ขาน