บรรจบ

คำในภาษาไทย

อ่านว่าบัน-จบ

บรรจบ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย บรรจบ หมายถึง:

  1. [บัน-] ก. เพิ่มให้ครบจํานวน เช่น บรรจบให้ครบร้อย บรรจบให้ครบถ้วน; จดกัน, ใกล้ชิดติดต่อกัน, เช่น ปูกระดานให้บรรจบกัน ทาง ๒ สายมาบรรจบกัน, ทําให้เข้ากันสนิท เช่น ติดกรอบหน้าต่างให้มุมบรรจบกัน; ชนขวบ เช่น บรรจบรอบปี, ประจบ ก็ใช้.

 ภาพประกอบบรรจบ

  • บรรจบ อ่านว่า?, คำในภาษาไทย บรรจบ อ่านว่า บัน-จบ