ครั่นครื้น

คำในภาษาไทย

อ่านว่าคฺรั่น-คฺรื้น

ครั่นครื้น หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ครั่นครื้น หมายถึง:

  1. [คฺรั่นคฺรื้น] ก. สะเทือน.

 ภาพประกอบครั่นครื้น

  • ครั่นครื้น อ่านว่า?, คำในภาษาไทย ครั่นครื้น อ่านว่า คฺรั่น-คฺรื้น