สวัสดีครับนักเรียนทุกท่าน วันนี้เราจะมาเรียนรู้เกี่ยวกับ คำไวพจน์ของคำว่า "ไกล" ซึ่งเป็นคำที่บ่งบอกถึงระยะทางที่ห่างออกไปมาก หรือเวลาที่นานโพ้นเกินกว่าจะเข้าถึงได้
การเรียนรู้คำไวพจน์จะช่วยให้เราสามารถใช้ภาษาไทยได้อย่างสละสลวยและหลากหลายมากยิ่งขึ้นครับ
คำไวพจน์ คือ คำที่มีความหมายเหมือนกันหรือคล้ายกัน แต่มีรูปคำที่ต่างกัน การนำคำไวพจน์มาใช้จะช่วยเพิ่มอรรถรสในการอ่านและเขียน ทำให้งานเขียนดูน่าสนใจและไม่ซ้ำซาก
ตัวอย่างคำไวพจน์ของ "ไกล" และความหมาย
- ห่าง: หมายถึง อยู่ในระยะที่ไม่อยู่ใกล้กัน
- ห่างไกล: เน้นย้ำความหมายว่าอยู่ห่างออกไปมาก
- โพ้น: หมายถึง ไกลออกไปมาก (มักใช้กับสถานที่ เช่น แดนโพ้น)
- ลิบ: หมายถึง ไกลจนมองเห็นได้เลือนราง หรืออยู่ไกลมาก (มักใช้กับระยะทาง)
- ห่างเหิน: หมายถึง ห่างกันไปนาน หรือความสัมพันธ์ที่ห่างเหินกัน (ใช้ได้ทั้งระยะทางและความรู้สึก)
- ลับตา: หมายถึง ไกลจนมองไม่เห็น (เช่น ลับตาไปแล้ว)
- สุดหล้าฟ้าเขียว: หมายถึง ไกลมากที่สุด, สุดขอบฟ้า
ตัวอย่างการใช้คำไวพจน์ ไกล ในการแต่งกลอน
เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น ผมขอยกตัวอย่างการนำคำไวพจน์ไปใช้ในบทกลอนง่าย ๆ นะครับ
เฝ้ามองเธอจากแดน ไกลโพ้น
ใจระโหยคิดถึงเธอ ห่างเหิน
แม้ ลับตา ยังจำมิรู้เลือน
รักไม่เคลื่อน สุดหล้าฟ้าเขียว นิรันดร
คำไวพจน์ของคำว่า "ไกล" มีอะไรบ้าง?
ผมได้รวบรวมคำไวพจน์ของคำว่า "ไกล" ที่สำคัญและน่าสนใจมาให้นักเรียนได้ศึกษา ดังนี้ครับ
- ไกล
- ฉงาย
- วิทูร
- เทียรฆ-
- เทียรฆ
- ทูร
- ทูร-
- ทุรัศ
- ตะลิบ
- ทุราคม
คำที่มีความหมายคล้ายกันกับไกลอื่น ๆ ที่พอใกล้เคียงกัน ได้แก่
นาน / โพ้น / โพ้นทะเล / ยาว / ยืดยาว / ละลิบ / ลับตา / ลิบ / ลิบลับ / ลิบลิ่ว / ลิ่ว / สุดขอบฟ้า / สุดหล้าฟ้าเขียว / ห่าง
