เท้า

คำศัพท์ภาษาไทย

อวัยวะ

ภาษาเขมรប្រអប់ជីេង

พจนานุกรมไทย เท้า หมายถึง:

น. ตีน (ใช้ในความสุภาพ), เรียกขาโต๊ะหรือขาตู้. ก. ยัน เช่น ยืนเอามือเท้าโต๊ะ เอามือเท้าเอว; อ้างถึง เช่น เท้าความ.

ภาพประกอบเท้า