เถาวัลย์

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน苜

คำอ่าน [mù]

ภาษาจีน蔓生植物

คำอ่าน [màn shēng zhí wù]

พจนานุกรมไทย เถาวัลย์ หมายถึง:

  1. น. พรรณไม้ที่เป็นเถา, พรรณไม้เลื้อย. (ป., ส. วลฺลิ, วลฺลี).

 ภาพประกอบ

  • เถาวัลย์ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เถาวัลย์ ภาษาจีน 苜 คำอ่าน [mù]
  • เถาวัลย์ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เถาวัลย์ ภาษาจีน 蔓生植物 คำอ่าน [màn shēng zhí wù]