อันธพาล

คำบาลีอนฺธพาล

คำสันสกฤตอนฺธพาล

ความหมายคนพาลดุจตาบอด (คือ อ่อน ด้วยปัญญา ที่จะรู้อะไรควรไม่ควร รู้ผิดชอบชั่วดี = โง่ อย่างมืดบอด. (ไทย) คนเกะกะระราน.