อนาจาร

คำในภาษาไทย

คำบาลีน+อาจาร

คำสันสกฤตอนฺ+อาจาร

ความหมายประพฤติชั่ว

อ่านว่า /อะ-นา-จาน/

พจนานุกรมไทย อนาจาร หมายถึง:

[อะนาจาน] น. ความประพฤติชั่ว, ความประพฤติน่าอับอาย; (กฎ) ชื่อความผิดอาญาฐานกระทําการอันควรขายหน้าต่อหน้าธารกํานัล โดยเปลือยหรือเปิดเผยร่างกาย หรือกระทําการลามกอย่างอื่น. ว. ลามก, น่าบัดสี, ทําให้เป็นที่อับอาย, เป็นที่น่ารังเกียจแก่ผู้อื่นในด้านความดีงาม. (ป., ส.).

ภาพประกอบอนาจาร