สันดาน

คำในภาษาไทย

คำบาลีสนฺตาน

คำสันสกฤตสํตาน

ความหมายสืบต่อ, อุปนิสัยที่สืบต่อมาหลายภพชาติ. (ไทย) อุปนิสัยที่มีมาแต่กําเนิด มักใช้ไปในทางไม่ดี.

สันดาน หมายถึง?

พจนานุกรมไทย สันดาน หมายถึง:

  1. น. ชื่อโรคลมอย่างหนึ่งมีอาการให้จุกเสียดเรื้อรังอยู่เสมอ เรียกว่า ลมสันดาน.

  2. น. อุปนิสัยที่มีมาแต่กําเนิด เช่น มีสันดานดี มีสันดานเลว, (ปาก) มักใช้ไปในทางไม่สู้จะดี เช่นสันดานของเขาเป็นเช่นนั้น อย่าไปถือเลย. (ป., ส. สนฺตาน ว่า สืบต่อ).

 ภาพประกอบสันดาน

  • สันดาน บาลี สันสกฤต?, คำบาลีและสันสกฤต สันดาน คำในภาษาไทย สันดาน คำบาลี สนฺตาน คำสันสกฤต สํตาน ความหมาย สืบต่อ, อุปนิสัยที่สืบต่อมาหลายภพชาติ. (ไทย) อุปนิสัยที่มีมาแต่กําเนิด มักใช้ไปในทางไม่ดี.