พุทธสุภาษิต หมวด ก

รวมพุทธสุภาษิต หมวด ก

พุทธสุภาษิต หมวด ก ตามที่เคยรู้จัก พุทธสุภาษิต มีอยู่หลายคำ จะมีคำไหนที่เรารู้จักไหมนะ

1. กรรมจำแนกสัตว์ให้ดีเลวแตกต่างกัน
   
2. กรรมชั่วของตน นำตนไปสู่ทุคติ
   
3. กรรมทั้งหลายที่เที่ยง ไม่มีในมนุษย์
   
4. กรรมที่เป็นประโยชน์และดี ทำได้ยากยิ่ง
   
5. กรรมย่อมจำแนกสัตว์ คือ ให้ทราม และประณีต
   
6. กรรมใด ทำไว้ ด้วยกาย ด้วยวาจา หรือ ด้วยใจ กรรมนั้นแหละเป็นสมบัติของเขา ซึ่งเขาจะพาเอาไป
   
7. กรรมไม่ดี ย่อมเผาผลาญในภายหลัง
   
8. กรรมไม่ดี และไม่เป็นประโยชน์แก่ตน ทำได้ง่าย ส่วนกรรมใดดีและเป็นประโยชน์ กรรมนั้นแลทำได้ยากอย่างยิ่ง
   
9. กระแสเหล่าใดมีอยู่ในโลก สติเป็นเครื่องกันกระแสเหล่านั้น เรากล่าวว่าสติเป็นเครื่องกั้นกระแส กระแสเหล่านั้นอันบุคคลปิดกั้นได้ด้วยปัญญา
   
10. กลิ่นของสัตบุรุษย่อมหวนทวนลมได้
    
11. กวีเป็นที่อาศัยแห่งคาถาทั้งหลาย
    
12. กษัตริย์ พราหมณ์ แพทย์ ศูทร จัณฑาล และ คนงานชั้นต่ำ ประพฤติธรรมในโลกนี้แล้ว ย่อมเป็นผู้เสมอกันในสวรรค์ชั้นไตรทิพย์
    
13. กษัตริย์ พราหมณ์ แพศย์ ศูทร จัณจาล และ คนงานชั้นต่ำทั้งปวง สงบเสงี่ยมแล้ว ฝึกตนแล้ว ก็ปรินิพพานเหมือนกันหมด
    
14. กษัตริย์ไม่ทรงตั้งอยู่ในธรรม คนสามัญไม่อาศัยธรรม ชนทั้ง 2 นั้นละโลกแล้ว ย่อมเข้าถึงทุคติ
    
15. กามคุณ 5 ในโลก มีใจเป็นที่ 6 อันท่านชี้แจงไว้แล้ว, บุคคลคลายความพอใจในกามคุณนี้แล้ว ย่อมพ้นจากทุกข์ได้อย่างนี้
    
16. กามทั้งหลาย ตระการหวานชื่นใจ ย่อมย่ำยีจิตโดยรูปร่างต่าง ๆ กัน บุคคลพึงเห็นโทษในกามคุณแล้วเที่ยวไปผู้เดียวเหมือนนอแรด
    
17. กามทั้งหลายที่ทำให้อิ่มได้ ไม่มีในโลก
    
18. กามทั้งหลายมีความยินดีน้อย มีทุกข์มาก บัณฑิตรู้ดังนี้แล้ว ไม่ใยดีในกามแม้เป็นทิพย์
    
19. กามทั้งหลายมีความยินดีน้อย มีทุกข์มาก ทุกข์อันยิ่งกว่ากามไม่มี ผู้ใดส้องเสพกาม ผู้นั้นย่อมเข้าถึงนรก
    
20. กามทั้งหลายมีสุขน้อย ทุกข์มาก
    
21. กามทั้งหลายเป็นของเผ็ดร้อน เหมือนงูพิษ กามทั้งหลายเป็นที่คนโง่หมกมุ่น เขาต้องแออัดทุกข์ยากอยู่ในนรกตลอดกาล
    
22. กามทั้งหลายไม่เที่ยง ไม่ยั้งยืน มีทุกข์มาก มีพิษมาก ดังก้อนเหล็กที่ร้อนจัด เป็นต้นเค้าแห่งความคับแค้น มีทุกข์เป็นผล
    
23. กามมีความคับแค้นเป็นราก มีทุกข์เป็นผล
    
24. การกู้หนี้ เป็นทุกข์ในโลก
    
25. การกู้หนี้ เป็นทุกข์ในโลก
    
26. การงาน 1 วิชา 1 ธรรม 1 ศีล 1 ชีวิตอันอุดม 1 คนบริสุทธิ์ด้วยสิ่งทั้ง 5 นี้ หาใช่ด้วยตระกูลหรือด้วยทรัพย์ไม่
    
27. การงานที่ทำโดยผลีผลาม ทำให้คนอ่อนปัญญาต้องเดือนร้อนภายหลัง
    
28. การงานอะไร ๆ ที่ย่อหย่อน ย่อมไม่มีผลมาก
    
29. การงานใด ๆ ที่ย่อหย่อน ย่อมไม่มีผลมาก
    
30. การงานไม่คั่งค้างสับสน เป็นมงคลอย่างสูงสุด
    
31. การตายโดยชอบธรรม ดีกว่าการมีชีวิตอยู่โดยไม่ชอบธรรม
    
32. การทำประโยชน์เพื่อผู้อื่น ถึงจะมากก็ไม่ควรให้เป็นเหตุ ทำลายประโยชน์ที่เป็นจุดหมายของตน
    
33. การที่ไม่ดี และไม่เป็นประโยชน์แก่ตน ทำได้ง่าย
    
34. การที่ไม่ดี และไม่เป็นประโยชน์แก่ตนนั้นทำง่าย
    
35. การบำเพ็ญประโยชน์โดยไม่ฉลาดในประโยชน์ จะนำความสุขมาให้ไม่ได้เลย ผู้มีปัญญาทราม ย่อมพร่าประโยชน์ ดุจลิงเฝ้าสวนฉะนั้น
    
36. การประพฤติประโยชน์กับคนไม่ฉลาดในประโยชน์ ไม่นำสุขมาให้เลย
    
37. การฝึกจิต เป็นการดี
    
38. การฝึกจิตที่ข่มยาก ที่เบา มักตกไปในอารมณ์ที่น่าใคร่ เป็นความดี, เพราะว่าจิตที่ฝึกแล้ว นำสุขมาให้
    
39. การฝึกจิตเป็นความดี
    
40. การพบเห็นสิ่งที่ไม่รัก ทำให้เกิดทุกข์
    
41. การพลัดพรากจากสิ่งที่รัก ก่อให้เกิดทุกข์
    
42. การระมัดระวังกาย เป็นความดี
    
43. การระมัดระวังใจ เป็นความดี
    
44. การร้องไห้ ความโศกเศร้า หรื การคร่ำครวญร่ำไรใด ๆ ย่อมไม่เกิดประโยชน์แก่ผู้ล่วงลับไปแล้ว ผู้ที่ตายแล้วก็คงอยู่อย่างเดิมนั้นเอง
    
45. การร้องไห้หรือโศกเศร้า จะช่วยให้จิตใจสงบ สบาย ก็หาไม่ ทุกข์ยิ่งเกิดเพิ่มพูนทับทวี ทั้งร่ายกายก็พลอยทรุดโทรม
    
46. การสร้างสมความดี นำสุขมาให้
    
47. การสะสมบาป เป็นทุกข์
    
48. การสะสมบุญ นำสุขมาให้
    
49. การอยู่ร่วมกับคนชั่ว เป็นทุกข์
    
50. การอยู่ร่วมกับคนพาลเป็นทุกข์ เหมือนอยู่ร่วมกับศัตรูตลอดเวลา
    
51. การอยู่ร่วมกับคนไม่เสมอกันก็เป็นทุกข์
    
52. การอยู่ในอำนาจของผู้อื่น เป็นทุกข์ทั้งสิ้น
    
53. การอุบัติขึ้นของพระพุทธเจ้า ทำให้เกิดสุข
    
54. การเกิดบ่อย ๆ เป็นทุกข์
    
55. การเลือกให้ พระสุคตทรงสรรเสริญ
    
56. การเห็นพระพุทธเจ้าเนือง ๆ เป็นการหาได้ยาก
    
57. การแสดงธรรม ทำให้เกิดสุข
    
58. การแสดงสัทธรรม นำความสุขมาให้
    
59. การใดเป็นประโยชน์ด้วย ดีด้วย การนั้นแลทำได้ยากยิ่ง
    
60. การใฝ่ใจศึกษา เป็นเครื่องพัฒนาความรู้
    
61. การให้ทานนั้นปราชญ์สรรเสริญกันโดยมากอย่างแน่นอน แต่ กระนั้น บทธรรมก็ยังประเสริฐกว่าทาน
    
62. การให้ธรรมเป็นทาน ย่อมชนะการให้ทั้งปวง
    
63. การได้ปัญญา ทำให้เกิดสุข
    
64. การได้ฟังธรรมจากสัตบุรุษ เป็นการยาก
    
65. การได้ยศ การได้ลาภ การเลี้ยงชีพ ด้วยการยอมลดคุณค่าของชีวิต หรือด้วยการประพฤติอธรรม เป็นสิ่งน่ารังเกียจ
    
66. การไม่คบคนชั่วเป็นมิตร เป็นมงคลอันอุดมยิ่ง
    
67. การไม่ทำความชั่ว ย่อมก่อให้เกิดความสุข
    
68. การไม่ทำความชั่วทั้งปวง 1 การบำเพ็ญความดีให้เพียบพร้อม 1 การชำระจิตของตนให้ผ่องใส 1 สามนี้ คือคำสอนของพระพุทธเจ้า
    
69. การไม่ทำชั่ว ทำให้เกิดสุข
    
70. การไม่ทำบาป นำสุขมาให้
    
71. การไม่พบคนชั่วเลย มีความสุขทุกเมื่อ
    
72. การไม่เบียดเบียนกัน เป็นทุกข์ในโลก
    
73. การไม่เห็นสิ่งที่รักเป็นทุกข์ และการเห็นสิ่งที่ไม่รักก็เป็นทุกข์ เหตุนั้น จึงไม่ควรทำอะไรให้เป็นที่รัก เพราะความพรากจากสิ่งที่รัก เป็นสิ่งที่ไม่ดีเลย
    
74. กาลย่อมล่วงไป ราตรีย่อมผ่านไป ชั้นแห่งวัยล่อมละลำดับไป ผู้เล็งเห็นภัยในมรณะนั้น พึงทำบุญอันนำสุขมาให้
    
75. กาลเวลา ย่อมกินสรรพสัตว์พร้อมทั้งตัวมันเอง
    
76. กาลเวลาย่อมกลืนกินสรรพสัตว์ทั้งหลาย พร้อมกันไปกับตัวมันเอง
    
77. กาลเวลาล่วงไป ราตรีก็ผ่านไป
    
78. กาลเวลาล่วงไป วันคืนผ่านพ้นไป วัยก็หมดไปที่ละตอน ๆ ตามลำดับ
    
79. กำลังใจ พึงรู้ได้ในคราวมีอันตราย
    
80. กำหนดประโยชน์ที่หมายของตนให้แน่ชัด แล้วพึงขวนขวายแน่วในจุดหมายของตนนั้น
    
81. กินคนเดียว ย่อมไม่ได้ความสุข
    
82. กินคนเดียว ไม่ได้ ความสุข
    
83. กี่วันผ่านไป ชีวิตก็ยิ่งใกล้ความตาย
    
84. ก็บาปเกิดจากอารมณ์ใด ๆ พึงห้ามใจจากอารมณ์นั้น ๆ
    
85. เกิด ก็เป็นทุกข์
    
86. เกิดเป็นคน ควรพยายามเรื่อยไป
    
87. เกิดเป็นคน ควรมีความหวังเรื่อยไป
    
88. เกียรติ ย่อมไม่ละผู้ตั้งอยู่ในธรรม
    
89. เกียรติไม่ทิ้งผู้ตั้งอยู่ในธรรม
    
90. แก่ ก็เป็นทุกข์
    
91. โกรธแล้ว ย่อมมองไม่เห็นธรรม