พุทธสุภาษิต เกี่ยวกับ หมวดความประมาท
รวมพุทธสุภาษิต เกี่ยวกับ หมวดความประมาท
พุทธสุภาษิต เกี่ยวกับ หมวดความประมาท ตามที่เคยรู้จัก พุทธสุภาษิต มีอยู่หลายคำ จะมีคำไหนที่เรารู้จักไหมนะ
-
คนทอดทิ้งกิจที่ควรทำ ไปทำกิจที่ไม่ควรทำ เมื่อเขาถือตัวมัวประมาท อาสวะย่อมเจริญ
-
คนประมาท ย่อมเศร้าโศกสิ้นกาลนาน
-
คนมีปัญญาทราม ย่อมประกอบแต่ความประมาท
-
ความประมาท บัณฑิต ติเตียนทุกเมื่อ
-
ความประมาท เป็นทางแห่ง ความตาย
-
ความประมาท เป็นมลทินของผู้รักษา
-
ความรู้เกิดแก่คนพาล ก็เพียงเพื่อความฉิบหาย, มันทำสมองของเขาให้เขว, ย่อมฆ่าส่วนที่ขาวของคนพาลเสีย
-
ผู้ประมาท เหมือนคนตายแล้ว
-
ผู้ใดมีปัญญาทราม มีใจไม่มั่นคง พึงเป็นอยู่ตั้งร้อยปี ส่วนผู้มีปัญญาเพ่งพินิจ มีชีวิตอยู่เพียงวันเดียว ประเสริฐกว่า
-
หากกล่าวพุทธพจน์ได้มาก แต่เป็นคนประมาท ไม่ทำตามพุทธพจน์นั้น ก็ไม่มีส่วนแห่งสามัญญผล เหมือนคนเลี้ยงโค คอยนับโคให้ผู้อื่นฉะนั้น
-
อย่ามัวประกอบความประมาท
-
เมื่อก่อนประมาท ภายหลังไม่ประมาท เขาชื่อว่ายังโลกนี้ให้สว่าง เหมือนพระจันทร์พ้นจากเมฆหมอกฉะนั้น
-
ไม่ควรสมคบด้วยความประมาท