พุทธสุภาษิต เกี่ยวกับ หมวดการศึกษา

รวมพุทธสุภาษิต เกี่ยวกับ หมวดการศึกษา

พุทธสุภาษิต เกี่ยวกับ หมวดการศึกษา ตามที่เคยรู้จัก พุทธสุภาษิต มีอยู่หลายคำ จะมีคำไหนที่เรารู้จักไหมนะ

การใฝ่ใจศึกษา เป็นเครื่องพัฒนาความรู้
ขึ้นชื่อว่าศิลปวิทยา ไม่ว่าอย่างไหนๆให้ประโยชน์ได้ทั้งนั้น
ขึ้นชื่อว่าศิลปวิทยา ดีทั้งนั้น
คนที่สมบูรณ์ด้วยความรู้และความประพฤติ เป็นผู้ประเสริฐสุดทั้งในหมู่มนุษย์และเทวดา
คนมีปัญญา ถึงไร้ทรัพย์ ก็ยังดำรงอยู่ได้
คนมีปัญญา เมื่อถึงคราวตกทุกข์ ก็ยังหาสุขได้
คนมีปัญญา แม้มีปัญหา และถูกผูกมัดอยู่ พอพูดในเรื่องใดก็หลุดได้ในเรื่องนั้น
คนมีปัญญาประเสริฐกว่า คนโง่ที่มียศ
คนมีปัญญาย่อมงอกงาม ดังพืชในนาที่งอกงามด้วยน้ำฝน
คนย่อมบริสุทธิ์ด้วยปัญญา
คนย่อมเห็นแจ้งเนื้อความอย่างเด่นชัดด้วยปัญญา
คนเกียจคร้าน ย่อมไม่พบทางแห่งปัญญา
คนเราถึงมีชาติกำเนิดต่ำ แต่หากขยันหมั่นเพียรมีปัญญา ประกอบด้วยอาจาระและศีล ก็รุ่งเรืองได้เหมือนไฟถึงอยู่ในคืนมืด ก็สว่างไสว
คนเรียนน้อย ปัญญาย่อมไม่พัฒนา
คนเรียนน้อย เจริญแต่เนื้อหนังมังสา
คนเรียนน้อย แก่เปล่า เหมือนโคถึก
คนโง่ มักตกอยู่ในอำนาจแห่งมาร
คนไม่พินิจพิจารณา เป็นคนไม่มีปัญญา
คนไม่มีศิลปวิทยา เป็นอยู่ยาก
คนไร้ปัญญา ไม่มีความพินิจพิจารณา
ความมีปัญญา ย่อมรู้ได้จากการสนทนา
ความรู้ที่เรียนมา เป็นเครื่องพัฒนาปัญญา
ความใฝ่เรียนสดับ เป็นเครื่องพัฒนาความรู้ ความรู้จากการเรียนสดับนั้น เป็นเครื่องพัฒนาปัญญา บุคคลที่อยู่ด้วยปัญญา ก็รู้จักสิ่งที่เป็นประโยชน์ ประโยชน์ที่รู้จักแล้วก็นำสุขมาให้
ความไม่รู้ เป็นมลทินร้ายที่สุด
ถ้าไม่มีพุทธิปัญญา แลมิได้ศึกษาระเบียบวินัย คนทั้งหลายก็จะดำเนินชีวิต เหมือนดังกระบือบอดในกลางป่า
บรรดาความอิ่มทั้งหลาย อิ่มปัญญาประเสริฐสุด
บรรดาสิ่งที่งอกงามขึ้นมา วิชาความรู้ประเสริฐสุด
บรรดาสิ่งที่โรยราร่วงหายทั้งหลาย ความไม่รู้หมดไปได้เป็นดีที่สุด
บัณฑิตไม่ศึกษา เพราะอยากได้ลาภ
บิดามารดาพึงให้บุตรเรียนศิลปวิทยา
ปราชญ์กล่าวว่าปัญญา ประเสริฐสุด
ปัญญา ย่อมเกิดเพราะการฝึกฝน
ปัญญา เปรียบเสมือนเครื่องประดับแห่งตน
ปัญญา เป็นแสงสว่างในโลก
ปัญญาช่วยให้รู้จักสิ่งที่เป็นประโยชน์
ปัญญานั่นแหละ ประเสริฐกว่าทรัพย์
ปัญญาเป็นเครื่องตรวจสอบสิ่งที่ได้เรียนมา
ปัญญาเป็นเครื่องปกครองคน
ผู้ตั้งใจศึกษา ย่อมได้ปัญญา
ผู้รู้จักประโยชน์แล้ว ย่อมนำสุขมาให้
พึงพินิจพิจารณาเรื่องราวโดยรอบคอบ
พึงเป็นคนชอบไตร่ถามเพื่อหาความรู้
มีชีวิตอยู่ด้วยปัญญา ปราชญ์กล่าวว่าประเสริฐสุด
สรรพวิทยา ควรเรียนรู้ให้หมด
สักวันหนึ่ง ความรู้ที่เรียนมาจะให้ประโยชน์
สิ่งที่ควรศึกษา ก็พึงศึกษาเถิด
อันความรู้ ควรเรียนทุกอย่าง ไม่ว่าต่ำ สูง หรือปานกลาง ควรรู้ความหมาย เข้าใจทั้งหมด แต่ไม่จำเป็นต้องใช้ทุกอย่าง วันหนึ่งจะถึงเวลาที่ความรู้นั้นจะนำมาซึ่งประโยชน์
อัสดร อาชาไนย สินธพ กุญชร และช้างหลวง ฝึกดีแล้ว ล้วนดีเลิศ แต่คนฝึกตนแล้ว ประเสริฐยิ่งกว่านั้น
เมื่ออ่อนปัญญา ช่องทางวิบัติก็เกิดได้มหันต์
เล่าเรียนสำเร็จวิทยา ก็ย่อมได้เกียรติ แต่ฝึกอบรมด้วยจริยธรรมแล้วต่างหาก จึงจะสบสันติสุข
แสงสว่างเสมอด้วยปัญญา นั้นไม่มี
ในหมู่มนุษย์ คนที่ประเสริฐ คือคนที่ฝึกแล้ว