"คำไวพจน์" คืออะไร มีความหมายว่าอย่างไร

คำไวพจน์ คือ คำที่มีความหมายเหมือนกัน ตรงกัน หรือคล้ายกันมาก แต่เขียนและออกเสียงต่างกัน เรียกอีกอย่างว่า "คำพ้องความ" เช่น ดอกไม้ และ บุษบา, สวย และ งาม, เศร้า และ เสียใจ เป็นต้น

คำไวพจน์ แบ่งได้กี่ประเภท?

คำไวพจน์ แบ่งออกได้เป็น 3 ประเภทใหญ่ ๆ คือ 1. คำพ้องรูป 2. คำพ้องเสียง และ 3. คำพ้องความ

*เรามักจะเห็นในแบบคำพ้องความเสียเป็นส่วนใหญ่

รวมคำไวพจน์ หมวด ร

คำไวพจน์ หมวด ร ตามที่เคยรู้จัก คำไวพจน์ มีอยู่หลายคำ จะมีคำไหนที่เรารู้จักไหมนะ

  1. คำไวพจน์ รวม =
  2. คำไวพจน์ รัก = โปรดปราน, ปฏิพัทธ์, พิสมัย, เปรม, อานิก, อานก, วิมลัก, ฮัก, ชอบ, ชอบพอ, ชอบใจ, พึงพอใจ, รักใคร่, นิยม, หลงใหล, ปลื้ม, ชื่นชอบ
  3. คำไวพจน์ รักษา = คุต, อภิรักษ์, คุปติ, บริบาล, คุตติ, รักขิต, จรรโลง, ทำนุบำรุง, บาล, ปาล, ธร, คอบ, อารักษ์, อุปนิกขิต, อุปนิกษิต, เก็บ, ดูแล, รักษ์, อนุรักษ์, อนุรักษ-, อนุรักษ, คุปต์, คุป, รักขา, รักข์, รบส, ระแวดระวัง, แวด, บำรุง, ยาเยีย, ระวัง, เก็บงำ, คุ้มครอง
  4. คำไวพจน์ รับประทาน =
  5. คำไวพจน์ รางวัล = สินน้ำใจ, ของรางวัล, เงิน
  6. คำไวพจน์ ราชสีห์ = ไกรสีห์, นฤเคนทร์, สีห์, ไกรสร, สีหราช
  7. คำไวพจน์ ร่างกาย = กายา, กาย-, กาย, อาตม, วิคหะ, องคาพยพ, อินทรีย์, อินทรีย-, อินทรีย, อวัยวะ, อวยวะ, สกนธ์, กายาพยพ, สรีระ, สรีร-, สรีร, สังขาร, กรชกาย, มูรติ, มูรดี, วปุ
  8. คำไวพจน์ ร้องไห้ = รวะ, กระโหย, คร่ำครวญ, กินน้ำตาต่างข้าว, โศกาดูร, โรท, โรทะ, พิลาป, โศกา, โศกี, ฮือ, ร้องกระจองอแง, เสียน้ำตา, กระอืด, ฟูมฟาย, กันแสง, กำสรวล, ไห้, จาบัล, จาบัลย์, โศก, สะอึกสะอื้น, ร่ำไห้, ยม, จะจ๊า, ร้องจ๊า, แหกปากร้อง, เครงคร่ำ, แง, งอแง, ลักสร้อย, โหยไห้, บีบน้ำตา, โฮ, กินน้ำตา, ร้องห่ม, เศร้าโศก, กระซิก, ซะซิกซะแซะ, โอดกาเหว่า, เป่าปี่, ประปราน, โรทนะ
  9. คำไวพจน์ ร้อยกรอง = คาถา, มนต์
  10. คำไวพจน์ เรา =
  11. คำไวพจน์ เรียนรู้ = เรียน, ร่ำเรียน, เรียนหนังสือ, เล่าเรียน
  12. คำไวพจน์ เรือ = อีแปะ, , ยวดยาน, ตูก, ดารณี, สะเภา, เนา, เอี้ยมจุ๊น, โป๊ะจ้าย, ข้างกระดาน, ฉลากบาง, นาวา, เก๋งพั้ง, นาเวศ, โป๊ะ, เภตรา, นาวี, เรือโถง, เรือตรวจการณ์, เรือโกลน, เรือยาว
  13. คำไวพจน์ เร็ว = สีฆ, ทันใจ, ถั่น ๆ, เชาว์, รยะ, พลัน, ซั้น, ขวับ, ลฆุ, จี๋, เวคี, เวคิน, หลัด ๆ, ระเร็ว, สีฆ-, เร็ว ๆ, ละหลัด, ถับ ๆ, ถับ, ระเร้ง, พวย, ผาดแผลง, ทำเวลา, เร็ง, พริบตาเดียว, จักรผัน, ไผ่ผัง, ผายผัง, ผาดผัง
  14. คำไวพจน์ โรค =

คำไวพจน์ คือ คำที่มีความหมายเหมือนกัน แต่เขียนต่างกัน หรือเรียกอีกอย่างว่า “คำพ้องความ” เช่น บุษบา กับ บุปผา ช้าง กับ คช ป่า กับ ดง ม้า กับ อาชา เป็นต้น