คำไวพจน์ หมวด ผ
"คำไวพจน์" คืออะไร มีความหมายว่าอย่างไร
คำไวพจน์ คือ คำที่มีความหมายเหมือนกัน ตรงกัน หรือคล้ายกันมาก แต่เขียนและออกเสียงต่างกัน เรียกอีกอย่างว่า "คำพ้องความ" เช่น ดอกไม้ และ บุษบา, สวย และ งาม, เศร้า และ เสียใจ เป็นต้น
คำไวพจน์ แบ่งได้กี่ประเภท?
คำไวพจน์ แบ่งออกได้เป็น 3 ประเภทใหญ่ ๆ คือ 1. คำพ้องรูป 2. คำพ้องเสียง และ 3. คำพ้องความ
*เรามักจะเห็นในแบบคำพ้องความเสียเป็นส่วนใหญ่
รวมคำไวพจน์ หมวด ผ
คำไวพจน์ หมวด ผ ตามที่เคยรู้จัก คำไวพจน์ มีอยู่หลายคำ จะมีคำไหนที่เรารู้จักไหมนะ
-
คำไวพจน์ ผิวงาม = วิไลวรรณ, เฉลา, ฉวี, สินี, ผ่อง, นิรมล, พริ้ง, มังสี
-
คำไวพจน์ ผี =
-
คำไวพจน์ ผู้คน =
-
คำไวพจน์ ผู้ชาย = ชายชาตรี, พ่อเล้า, ผม, ผัว, แป๊ะ, ปุม-, ปุมา, ปู่, ปิตุละ, ปิตุลา, บัก, บา, ตัวพระ, พ่อ, เจ้าบ่าว, คนสุก, คนดิบ, ขันที, เขย, กระหม่อม, เกล้ากระหม่อม, เกล้ากระผม, กะกัง, ภาตา, มาณพ, บุรุษ, อา, สมิงมิ่งชาย, วีรบุรุษ, ลื้อ, ลุง, เยาวพาน, ยุว, ยุวา, ยุวาน, มัชฌิมบุรุษ, กนิษฐภาดา, ภิกษุ, ภาดร, ภาดา, ภาติยะ, ภาตระ, ภาติกะ, ภาตา, ภาตุ, ภราดร, ภราดา, ภราตร–, ภราตฤ–, พระรอง, พระเอก, พ่อเลี้ยง, คุณชาย, ทิด, พ่อหนาน, หนุ่มน้อย, บ่าวน้อย, พ่อหนุ่ม, กระผม, เรียม, กระไทชาย, กระทาชาย, ท่านชาย, น้อย, ชาย, ตี๋, ท้าว, เทพบุตร, ประสก, พระปิตุลา, ปิตุละ, ปิตุลา, ปั่ว, เด็กผู้ชาย, เฮีย, พระฤๅสาย, ฤๅสาย, ฮาจย์, ธ, พระ, พระหน่อเนื้อ, พระหน่อ, อ้าย, สุดหล่อ, เสี่ย, ลูกผู้ชาย, เถ้าแก่, นายหัว, ดอล, อนุชา, เชษฐา, ภราดร, ภราดา, หลวง, ต้น, พ่อพลาย
-
คำไวพจน์ ผู้หญิง = เกศินี, ยุพดี, พนิดา, อิสตรี, ยุพา, กัญญา, ยุพิน, ยุวดี, กันยา, โฉมตรู, อนงค์, กัลยา, จอมขวัญ, นุช, วรางคณา, ยุพเรศ, อีตถี, เยาวรักษณ์, อรทัย, สมร, กัลยาณี, เยาวเรศ, กานดา, เยาวลักษณ์, ดวงสมร, ดรุณี, วนิดา, นงคราญ, นงเยาว์, อรไท, นงพะงา, นงลักษณ์, สุดา, บังอร, นารี, อิตถี, มารศรี, สตรี, พธู
-
คำไวพจน์ ผู้เป็นใหญ่ = นาย, ผู้เป็นหัวหน้า, ผู้จ้าง, นายตรวจ นายทะเบียน, ผู้ควบคุม, พญา, อินทร-, อินทร์, อินท์
-
คำไวพจน์ ผู้ให้ฤกษ์และทำนายโชคชะตา =
-
คำไวพจน์ แผ่นดิน = มหิ, พื้นดิน, ธาตรี, กษมา, ธรณิน, ธเรษตรี, ธริษตรี, ธรา, ปฐพี, ด้าว, พสุมดี, ปฐวี, ธาษตรี, หล้า, ปัถพี, พสุธา, พสุนทรา, พสุธาดล, ภพ, ภูตลา, พิภพ, ภูมิ, ธรณี, ภูวดล, เมธินี, ธราดล, โลกธาตุ
คำไวพจน์ คือ คำที่มีความหมายเหมือนกัน แต่เขียนต่างกัน หรือเรียกอีกอย่างว่า “คำพ้องความ” เช่น บุษบา กับ บุปผา ช้าง กับ คช ป่า กับ ดง ม้า กับ อาชา เป็นต้น